De paarden


"horses don't care how much you know, untill they know how much you care" (Parelli)

Vidar (28 mei 2004) is een Fjord (ter grootte van een d-pony) die als 5-jarige bij ons is gekomen. Hij heeft een zwaar eerste levensjaar gehad. Hij heeft een aantal paardenmarkten en -handelaren van dichtbij bekeken. Toen hij een jaar oud was, was hij ondervoed en had hij wormen en hoefzweren. Hij kreeg toen wel een fijn baasje. Hij groeide bij haar en met een andere jonge hengst op aan de Uiterwaarden van de Waal in de Betuwe.
Toen het tijd werd om ingereden te worden, is hij verkocht aan een familie die hem hebben laten beleren bij de Tinkerboerderij in Overijssel. Met de dochters van deze famile heeft hij buitenritten gemaakt en in de bak gereden. Hij was te sterk voor de jongste, die met hem wilde rijden. Ook heeft hij wel eens een dressuurwedstrijd gedaan en is hij de ring uitgerend omdat hij ergens van schrok.

Sinds juli 2009 woont hij bij ons. Hij had een paar paardenvrienden die hij wel zal missen...

Vidar leert de beginners in de bak rijden, hij is goed in grondwerkoefeningen en vrijheidsdressuur,  hij loopt voor de step en de slee,  hij kan een sprongetje maken en hij doet buitenritten. Gewichtsgrens: 65 kg (paardenwelzijn)

 
Donna, een d-pony, New Forest, geboren op 1 januari 2000
(1 januari is niet de echte dag, maar dat zetten fokkers in het paspoort als ze alleen het jaar weten) Donna woont sinds 9 oktober 2011 bij ons. Donna is een goed schoolpaard geworden. Ze heeft altijd als manegepaard gewerkt bij Rijmaaran. Ondanks haar traditionele achtergrond heeft ze het Natural Horsemanship goed onder de knie. Ze is heel ijverig en dat maakt haar wel eens ongeduldig. Ze houdt niet van grondwerk, maar ze kan galopperen als de beste. Gewichtsgrens: 55 kg  

Cindy, staat in geschreven in het Welsh stamboek, maar ze lijkt veel meer op een Kaspisch Paard. Ze heeft het formaat van een b-pony (1.20). Ze is geboren op 1 januari 1999 (1 januari is niet de echte dag, maar dat zetten fokkers in het paspoort als ze alleen het jaar weten). Sinds 28 september 2016 woont ze bij ons. Ze is een geweldige aanvulling voor de lessen. De kleinste kinderen kunnen met haar al het basis grondwerk leren en wandelen in het bos. De volwassenen kunnen grondwerk met haar doen en wandelen. Cindy is geen rijpaard, omdat ze dat niet leuk vindt. Voordat ze bij ons kwam wonen was ze van een meisje die te groot voor haar was geworden. Daarvoor heeft ze als gezelschapspony bij een KWPN-er gestaan van een oudere dame.

Foxy (19 juni 2010), net op de grens tussen pony en paard (1.57) maar ze is een e-pony (paarden en pony's zijn niet dezelfde soort). Foxy woont sinds 24 augustus 2017 bij ons. Haar vorige eigenaresse wilde graag een meer natuurlijke woon- en werkplek voor haar. Via onze gezamenlijke dierenarts dr. Roos Stoop, kwam ze aan mijn adres. Omdat Weidelief net verhuisd was en de kudde zich weer moet zetten naar de nieuwe situatie, wilde ik eigenlijk geen nieuw paard. Maar ze bleef rustig en vriendelijk aandringen. Ik ging bij Foxy kijken en... was meteen verkocht. Wat een beauty en wat een zacht karakter! Ze is dressuur gefokt, getraind voor de cross en dol op springen. Ze moest eerst wennen aan het buitenleven in de kudde, wat zowel vrijheden als verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Ook onze manier van doen was wat vreemd voor haar. Inmiddels vindt ze het heerlijk om aan een lange teugel door het bos te draven met haar neus in de bladeren. Ze is, na vier jaar, hard bezig om kuddeleider te worden. Foxy loopt graag in de kinderlessen. De kinderen kunnen veel van haar leren; ze is een goed schoolpaard geworden en een aanwinst voor de kudde. Gewichtsgrens: 65 kilo


Shaqir (12 oktober 2006) is onze meeste recente aanwinst: sinds 25 september 2020 woont hij bij ons. Hij is een paard met het formaat van een a-pony. Kaspische paarden zijn paarden die oorspronkelijk uit Iran komen. Shaqir is geboren en getogen op Levend Landgoed NOVA in Eext. Hij was daar al eens beleerd voor de kar, maar hij had al een poosje niet zoveel meer te doen. Dus toen ik op zoek ging naar een pony voor mijn jongste leerlingen zei Nanda: "ik heb precies het goede paard voor je! Hij is super-eerlijk." Nou, dat klopt: na drie weken was hij al zo goed bezig dat er een meisje op zijn rug kon passagieren. Hij is de andere ruin in ons gezelschap, met als gevolg dat de kudde zich heeft gesplitst: Vidar, Donna en Foxy aan de ene kant en Shaqir en Cindy aan de andere kant. Gewichtsgrens: 35 kilo



IN MEMORIAM Julia de Shetlander

Julia (14 juni 1994-20 maart 2020) was een mini-shetlander. Ze heeft met haar zoon Charly (zie onder) altijd samen gestaan als gezelschapspony's voor een paard. Ze was niet ingereden. Julia is fokmerrie geweest.
Toen ze pas bij ons woonden braken ze geregeld uit. Tot wanhoop van ons en allerlei buren. Ze hebben een tijdje bij een andere pony in de wei gestaan die in afwachting was van een nieuw maatje. (Paarden mogen niet alleen zijn.) Om de een of andere reden hadden ze het daar niet naar hun zin. Ze waren zo blij dat ze weer thuis waren, dat ze nooit meer zijn uitgebroken!

Jammer genoeg is Julia bij ons gekomen met een kuchje dat sindsdien is uitgegroeid tot chronische bronchitis. Toen er op haar 25ste een longontsteking bij kwam en de antibiotica niet aansloegen, moesten we helaas afscheid nemen.

IN MEMORIAM Joya de Arabier

Joya (16 april 1989-24 maart 2018), een Arabier die het grootste deel van zijn leven op stal had gestaan voordat hij bij ons kwam. Hij genoot zichtbaar van het buitenleven. Al kostte het wel enige tijd voordat hij eraan gewend was. De eerste winter wilde hij graag 's nachts op stal. De tweede winter was hij er met geen stok meer in te krijgen. Hij had inmiddels een eigen schuilstal met paddock, een dikke deken en  slobber om op gewicht te blijven. Joya was heel lief en vooral heel betrouwbaar. Hij was lief voor jong en oud, ervaren en onervaren. Joya kon het met alle paarden goed vinden die het hem niet moeilijk maakten. Als er een gast-paard bij hem in de wei kwam te staan, dan was er geen enkele strijd. Hij mocht bijna 29 jaar worden!

IN MEMORIAM Charly de Shetlander

Op 1 juni 2016 is Charly overleden. Hij is net geen 13 geworden. Maar we hebben veel en goede herinneringen aan hem. Zo wilde Charly altijd wel graag gedragen worden als hij mee naar buiten moet. Helaas voor hem deed ik dat niet, daarom ging hij af en toe in de remmen. Dan heb je 200 kilo graniet aan de grond genageld staan. Charly was de eeuwige baby. De kinderen konden wel op hem zitten en een beetje rijden, maar een rij-pony werd hij niet meer. Te laat ingereden en teveel aardepaard, denk ik. Eten was zijn grote hobby en dat is hem noodlottig geworden: hoefbevangenheid.


VERHUISD: Weidelief het Reinlands Trekpaard

Weidelief (8 maart 2003) is een Reinlands Trekpaard. Haar kracht is gedrag spiegelen. Ze heeft (op haar voorwaarden) al menig volwassene geholpen op een manier die voor mij niet eens altijd zichtbaar is. Ze doet "iets" bijzonders.
Haar andere kracht is paarden opvoeden. Ze is een hele goede surrogaatmoeder. Charly had het goed bekeken: toen Julia haar hart aan Vidar gaf, ging hij op zoek naar een nieuwe mama en hij vond een hele goeie. Ook Donna heeft een hoop van haar geleerd.

Alhoewel ze de kleuren van een Haflinger heeft, is ze dat niet. Dit soort paarden wordt gebruikt om boomstammen uit het bos te slepen. Weidelief heeft een iets andere achtergrond. De meeste tijd heeft ze in de wei doorgebracht met andere paarden, nadat ze van een stoeterij in Duitsland was gekomen.. Ze was nauwelijks beleerd toen ze bij ons kwam wonen maar ze had wel al nare dingen meegemaakt met mensen. Na verloop van tijd wilde ze niet meer getraind worden en echt dol op mensen (met uitzondering van Mirre, die toen nog in Witteveen woonde) is ze nooit geworden.

 Sinds de zomer van 2017 woont Weidelief bij Mirre Brouwer in de buurt van Utrecht. Ze heeft het daar enorm naar haar zin. Mirre ook :)