HET LAATSTE NIEUWS

TERUG CONTACT

 

Nieuws en ingezonden reacties

*** Winter-training zonder paarden

*** Ponykamp 2015
Wat was het weer leuk. Kijk maar naar het filmpje: ponykamp 2015!

*** Update Fay en Irene
Het gaat heel goed met de meisjes. Irene heet nu Aika en woont nog steeds bij Maartje, de oude eigenaar van Vidar. Ze heeft mooi bijgewerkte hoefjes en is heel blij met haar nieuwe thuis en haar nieuwe vriendinnen. Fay heeft een ander plekje gekregen bij twee kleine kindjes waar ze heel gek mee is. Een goed einde van een lang en verdrietig verhaal van deze twee lieve shetten-meisjes.

*** Fay en Irene
Twee lieve Shetlandmeisjes die eerst aan de andere kant van het dorp woonden zochten een nieuw huis. De kinderen die op hen reden vroeger zijn er te groot voor geworden. Helaas kunnen ze niet bij ons blijven, maar gelukkig wil de oude eigenaar van Vidar, Maartje, ze opvangen. Ze zijn superlief en knuffelig. Ze staan hier een paar weken om te worden gechipt, ontwormd, bekapt, ingeent en bijgevoerd. Bekijk alle filmpjes hier.

*** 28 mei 2015 Vidar jarig! Alweer 11 jaar. Op naar de volgende mooie jaren samen, grote vriend!

*** 9 mei 2015 Reportage Margriet Paardenwaarden
Ik wist het al, maar vandaag voelde ik het weer heel goed: ik ben een gelukkig en bevoorrecht mens. Roy en Margriet van Paarden Waarden waren hier de hele dag op bezoek voor een foto-reportage en interviews. Als ik door hun ogen kijk naar mijn bedrijf, mijn paarden, mijn volwassen- en kinderklanten en wat er allemaal aan ontwikkeling is geweest de afgelopen jaren bij mens en dier, mezelf incluis, dan ben ik zo trots. Toen ik naar Drenthe kwam had ik een droom in mijn hoofd en die is dubbel en dwars uitgekomen!

*** Mei-vakantie: de perfecte week voor klussen
Deze vakantie stond er van alles op het programma: het erf, de schuilstal van Joya een nieuw verfje, een dak dat vervangen moest worden en nog veel meer. Maar het grootste project was toch wel de nieuwe schuilstal. In 5 dagen is hij neergezet door Tinus, Gert, Marc en Ingrid. Zondag heeft hij de eerste laag verf gehad. Nauwelijks voor te stellen dat het zo snel gegaan is. Gelukkig had Tinus al veel voorwerk gedaan aan de fundering, dus er kon zo op gebouwt worden. Ik heb me ook nuttig gemaakt: er zijn liters soep, thee, koffie en frisdrank doorheen gegaan en de nodige broodmaaltijden en warme happen. Waar hard gewerkt wordt, moet goed gegeten worden :) Verder natuurlijk ritjes naar de bouwmarkt gemaakt en met dakpannen gesjouwd...

*** 16 april 2015 Joya's 26e verjaardag
Niet te geloven, alweer 26 jaar. Helaas was ik de hele dag niet thuis, maar Winny heeft dat meer dan goed gemaakt. Ze heeft een doos gevuld met allerlei lekkernijen en daarbovenop het getal 26 in worteltjes. Smullen dus voor de mooie Arabierenman!

*** 14 maart 2015 Malou's verjaardag (17)
Dat Weidelief Mirre heeft verkozen tot maatje, dat wisten we al. Maar dat ze zich ook echt voor haar wil uitsloven, dat hebben we zaterdag wel weer gezien. Omdat Malou jarig was en omdat de bak droog was hebben we een groepsles gedaan in de rijbak met een obstakelparcours en vrij springen. Weidelief wist van gekkigheid niet hoe ze Mirre duidelijk moest maken dat ze mee wilde doen. Gelukkig begreep Mirre de hint :) Met het grootste gemak rent ze achter Mirre aan over een hindernis en als klap op de vuurpijl laat ze zich door Mirre op het blok zetten. Ja, we moesten inderdaad even kijken of de pallet het zou houden, maar... het ging goed. Ik hoorde Mirre zeggen: "kan je ook je been optillen?" en ja hoor, dat kon ze.

Joya was zich al aan het uitsloven voordat we klaar waren met opbouwen en wilde daarna niet meer meedoen. Eerst gebeurde er dit: zie filmpje en daarna zagen we dit:

Maar we hebben ons goed vermaakt met Vidar en Donna die ook al erg enthousiast waren. Vidar wilde al zijn trucjes doen, vooral steigeren gaat steeds beter. Hij doet het op de onhandigste momenten, maar hij doet het met zoveel enthousiasme!. Voor snoepjes en oh- en ah geroep natuurlijk. Donna wilde het zo goed doen dat het heel makkelijk was om Anna en Nicole te laten galopperen. Ze springt aan vanuit stilstand en vanuit stap om daarna naar mij te kijken of ze het goed heeft gedaan. Superpaarden!
Uiteindelijk was Vidar rustig genoeg voor wat kalmere oefeningen, zoals deze:

Charly eiste ook de nodige aandacht op. Hij vindt het zijn recht dat hij door 4 meisjes tegelijk wordt gepoetst. Leuk jochie!

*** 10 februari 2015 Eindelijk een droge bak
Daar verheugde Meike zich al een tijdje op. Nu kon ze eindelijk stilstaande voltige doen met Vidar. En met succes! Supergoed gedaan Meike!

*** Nieuwe klanten naar aanleiding van de Open Bedrijven Dag
 Meike op Joya Margot op Vidar met Malou
Welkom Margot en Meike!

*** 1 november 2014 Open Bedrijven Dag 2014

Het was een geweldige dag met prachtig weer en heel veel kijkers. We telden 30 volwassenen en 12 kinderen. De koffie, taart, snoep, limonade en fruit stonden klaar. De hele dag konden we in een t-shirt rondlopen, zo goed was het weer. En dat op 1 november!
De mensen die kwamen kijken hadden gerichte vragen over paardrijden en paardenhouden. Ik heb verschillende aanvragen gekregen voor lessen. Ik verwacht er wel een paar klanten aan over te houden. Heel bijzonder was een meisje, Margot, die meteen mocht blijven van haar moeder. Ze heeft de rest van de dag met de andere kinderen meegedraaid alsof ze al helemaal gewend is aan hoe het hier gaat! De kinderen waren super: ze stelden zich voor aan gasten, deden rondleidingen, poetsten de paarden, gaven rij- en grondwerkdemo's en aan het einde van de dag hebben ze alles weer opgeruimd. Malou, Julia, Anna en Nicole: super goed gedaan!

*** 11 en 12 oktober 2014 Trektocht naar 't Witte Zand in Meppen
    
Net als vorig jaar wilden de kinderen graag een trektocht maken. Vorig jaar waren we met vier paarden (Ivan was mee) en vier kinderen. Ik ging mee op de fiets. Ik had toen niet de handigste route uitgekozen, want onderweg moesten we steeds gepasseerd worden door grote trekkers met aanhangers. Dit jaar had ik een betere route bedacht. De route was toen ook net iets te lang. De camping was prima voor ons, maar voor de paarden was het wat minder (veel oude mest in de wei). We werden daar ook erg raar aangekeken met onze boomloze zadels en bitloze optomingen. Met Winny en Miranda was ik van de zomer al op tweedaagse geweest bij 't Witte Zand in Meppen. Daar vonden ze ons niet raar en kregen de paarden een mooie, schone wei met vers drinkwater. Dus daar gingen we nu ook weer naartoe. De camping zou speciaal voor ons nog even openblijven, terwijl de sluitingsdatum eigenlijk 1 oktober was.

Zaterdag om 12 uur kwamen Malou, Madelief en Julia. We hebben samen geluncht en toen zijn zij de paarden gaan poetsen en vlechten. Om 14 uur zijn we vertrokken met alleen het broodnodige voor onderweg (drinken, reserve-onderdelen, een hoefmes en -krabber en een telefoon). In 2,5 uur hebben we de 10 kilometer in stap afgelegd. Met onderweg een paar korte pauzes. Joya moest even op gang komen, maar toen hij warm was gelopen gingen zijn oortjes op "vooruit" en zijn stap werd lekker ruim. Donna was enorm geconcentreerd op Madelief en wilde alles goed doen. Vidar begon een beetje druk, maar zakte al gauw in en liep aardig te zweten.

Aangekomen op de camping hebben we de paarden in de wei gezet en hebben we de op Ingrid gewacht die met de tenten en het avondeten naar ons toe kwam. We hadden het onderweg redelijk droog gehouden, maar nu begon het toch wat te regenen. We hebben de tenten opgezet en een extra tent (had Ingrid goed bedacht) om onder te eten, want inmiddels regende het behoorlijk. Na het eten hebben we afmaakverhalen verteld (iemand begint een verhaal en de anderen plakken er steeds een stukje aan). Gek genoeg begonnen de verhalen steeds rustig en lief, maar ze eindigden steeds in horrorverhalen :)

We zijn redelijk vroeg onder de wol gegaan. Gelukkig waren we wel goed voorbereid op de kou van de nacht, want kamperen bij 8 graden is alleen voor bikkels!

Zondagochtend hebben we gezellig ontbeten en de tenten afgebroken. Ingrid heeft alles weer meegenomen in de auto en de meiden zijn de paarden gaan voeren en poetsen. Na een spelletje tafeltennis was het toch echt tijd om te gaan zadelen.

Om 12 uur vertrokken we vanaf de camping. De eerste uitdaging stond ons al op te wachten. Op de heenweg waren we langs twee Alpaca's gekomen die Donna echt heel eng vond. Die twee vonden Donna ook heel eng ;) Op de terugweg ging Donna echt uit haar plaatje. Ik heb haar even overgenomen van Madelief. Normaal is het genoeg om haar achter Vidar's mooie billen te plakken, maar nu gingen die Alpaca's ook uit hun dak waardoor zelfs Joya en Vidar ervan overtuigd waren dat we allemaal in levensgevaar waren. Voordeel van de training (prior and proper preparation :) is dat Donna ook meteen weer ontspant als het engste deel voorbij is. We konden veilig het bos in om nog even te gaan spelen bij het doorwaadbare meertje. Helden van paarden heb ik niet hoor. Joya komt niet eens in de buurt van het water en Vidar (die het in zijn jeugd toch vaker gedaan heeft) wilde niet eens enkeldiep het water in. Donna (die het zeker vaker gedaan moet hebben) vertrouwde het toen ook niet meer. Daarna zijn we naar huis gereden via een andere route dan die we de dag ervoor gereden hadden. Onderweg nog een een stop voor de lunch met de broodjes die Ingrid voor ons gesmeert had 's morgens. De terugweg ging sneller dan de heenweg dus we hebben er nog een stukje aangeplakt. Ook hebben we nog even geoefenend met wegrijden van de kudde in draf. De vraag was of Vidar zich druk zou maken en mee zou willen draven of dat hij rustig zou blijven stappen. Donna wilde wel wegdraven, maar alleen als ik meefietste. Dat ging heel goed. Joya en Vidar hielden zich rustig in stap. Daarna is Julia met Joya vooruit gedraaft en gegaloppeerd! Donna en Vidar bleven rustig stappen.

Nadat we thuis waren aangekomen, afgezadeld hadden en de paarden in de wei stonden hebben we de tweedaagse afgesloten met een kop warme chocolademelk. Goed gedaan stoere meiden!!

Benieuwd naar de filmpjes van de trektocht 2014? Kijk op de pagina eigen filmpjes.

*** 7 oktober 2014 Julia en Joya
Julia wilde vandaag graag een buitenrit maken met Joya. Dat het steeds regende en soms ook flink waaide was geen probleem. Poetsen, zadelen en weg. Eerst maar even lopen naar het bos. Joya had er niet echt zin in. Dat er zo'n enthousiast hondje omheen loopt te stuiteren helpt onze heer van stand natuurlijk ook niet.

Eenmaal in het bos besloot Joya Julia flink te testen. "Zullen we hier naar links gaan? Dan zijn we het snelste weer thuis". Julia loste het probleem op zoals een volleerd Parelli meisje dat hoort te doen. Passive persistance van haar kant oftewel passief weerstand bieden (en prior and proper preparation van mijn kant:) Maar passive persistance werkt alleen maar met wilkracht en zelfvertrouwen. Nou ... wilskracht en zelfvertrouwen genoeg voor Juul vandaag! Joya heeft het echt geprobeerd maar het lukte echt niet. "Volgende bocht nog maar eens proberen dan. Bah weer mislukt".

Na een paar keer bedacht hij dat hij het spelletje niet ging winnen vandaag. En toen bleek het niet eens zo vervelend in het bos. Dus lekker draven en daarna heerlijk relaxed galopperen. Met een broodje en een knuffel heeft Julia hem weer in de wei gezet.

Julia, ik ben trots op je!

*** 18 t/m 21 september 2014 Eliza's verhaal over Yentle die kwam logeren
  
"Daar gingen we weer, Yentle en ik. Op avontuur naar het mooie Witteveen. Ja echt ... op avontuur, want vanaf Beilen gingen we via de prachtige hei van Westerbork waar allemaal schapen liepen te weiden, door het donkere bos en langs de zandpaden van het Westerborkerveld. Yentle wist natuurlijk eerst niet zo goed wat er ging gebeuren maar toen ze Joya zag, wist ze het weer ... logeren bij haar maatje. 
Ingrid kwam ons opvangen en na het afzdelen mocht Yentle bij haar vriendje in de wei. Ik had een spetterend weerzien verwacht, maar ze deed net alsof ze daar al jaaaren stond in de wei.

's Avonds in het stalletje gingen ze samen uit de hooiruif eten, terwijl Vidar er nogal van alles van moest vinden en stond als een stoere man naar Yentle te lonken. Helaas had Yentle alleen maar interesse in Joya. De volgende dag kwam Malou ook logeren in Witteveen, en kon ze 's avonds lekker met Yentle warm rijden en als toetje galloperen in de bak.

Daarna kregen Malou en ik nog een prachtige les Natuurlijk  Paardengedrag van Sylvia, we hebben ontzettend gelachen om de ondertitelingen bij het schouwspel 'een vreemd paard in de kudde '.

Op zaterdag was het helemaal feest en mochten ik en Yentle mee met de rijles 's middags. Ik had de fiets meegenomen en kon lekker meefietsen met Joya en Yentle en de meiden die gingen rijden. We maakten een prachtige ronde door het bos en Witteveen en Anna en Malou mochten met Yentle rijden. Yentle was heel braaf en deed net of ze dagelijks meeliep met de lessen. Na de tocht mocht ze weer lekker met Joya in de weide en ging iedereen weer naar huis. 

Op zondagmorgen was ik al vroeg weer bij Yentle om terug te gaan, op avontuur naar huis ... naar de weide bij Avalanche en Toska. Ik wilde rustig wandelen en stappen maar dit ging een beetje anders want Yentle rook haar eigen weide. Dus we zijn in een flink tempo naar huis gereden. Gelukkig was Henk onderweg op de fiets om ons te helpen door de fietstunnel, maar ook dit ging prima. Henk was tevens de wortel Mc Drive.

Eenmaal thuis was Yentle helemaal blij om weer haar vriendinnen te zien. Ze heeft weer een mooie tocht gemaakt, en Joya en Yentle zijn gewoon altijd samen. Al lijkt het of ze elkaar een tijd niet zien of horen ... paarden zijn volgens mij voor altijd verbonden met diegene van wie ze houden. Daarin weerhoudt tijd en afstand ze niet. Dus Malou en de meiden van Natuurlijk Paardleiden, Sylvia en Ingrid ... jullie horen nu ook bij de kudde van Yentle. 
 
Speciale vriendschappen, plezier ... we hebben weer genoten!"

*** 29, 30 en 31 juli: ponykamp 2014
Om te beginnen is hier vast het filmpje en de foto's. Om kort te gaan: het was weer superleuk, gezellig en leerzaam voor iedereen. We hadden iedere dag hetzelfde programma: 's morgens yoga/warming-up/simulaties, grondwerk met de paarden en vrijspringen. Na de lunch een keuzeprogramma: de eerste dag touwhalsters knopen, de tweede dag naar Yentle en Avalanche en de derde dag naar Pippi. Daarna zwemmen in het meertje en avondeten. Na het eten gingen we steeds een buitenrit maken. Mijn doel was om Malou, Julia, Tessa, Nicole en Noelle het grondwerk goed te laten oefenen. Eerst droog, met elkaar en daarna met de paarden. Door het drie dagen achter elkaar te doen maakten ze grote vooruitgang. Noelle zit nog maar kort bij mij op les, maar ze deed het geweldig!
Bij Yentle en Avalanche was het een belevenis. Nadat alle kinderen om de beurt op Yentle hadden gereden, die alle aandacht en getut heerlijk vond, gingen we nog even naar Avalanche. Er gebeurde iets wondelijks: Avalanche maakte een bubbel om zich heen waar wij ook allemaal in zaten. In de bubbel was rust, vrede, stilte. Het voelde heel bijzonder. De kinderen, maar ook Eliza en ik waren diep geroerd.
Pippi is het verzorgponytje van Julia. We hebben haar lekker gepoetst en gevlochten. Alle aandacht was welkom!
Het leek er even op dat ponykamp dit jaar niet door zou gaan door allerlei omstandigheden, maar ik ben blij dat het weer gelukt is. We hebben grote stappen gemaakt. Ik ben trots op de kinderen en op de paarden.

*** 23 en 24 juli 2014 Trektocht voor grote mensen
 

Winny en Miranda wilde ook graag op trektocht, in navolging van de leskinderen die dat vorig jaar augustus hebben gedaan.. Maar met een beperkte rij-ervaring lijkt dat een hele stap. Toch hebben we het gedaan en het was heel erg leuk. Om en om rijden op Vidar die ik begeleidde en wandelen met Joya. We hadden afgesproken bij camping 't Wittezand in Meppen, zo'n 8 kilometer van huis. Het was erg warm en er waren veel dazen, dus het tempo lag laag en het irritatie-niveau hoog. Maar deze paarden zijn zo braaf en meewerkend. Aan het begin van de tocht hebben we een minuut stilte gehouden in verband met de vliegramp. Halverwege hebben we een water- en knuffelpauze gedaan bij Inge, daarna op weg naar de eindbestemming voor die dag. In het begin ging Vidar in een lekker tempo, maar al gauw nam Joya het over. Toen Vidar (10 jaar) dacht: ik heb genoeg gelopen voor 1 dag, liep Joya (25 jaar) alsof hij net begonnen was. Op de manege kregen zij hun eigen wei (keurig gemaaid en uitgemest) en we maakten kennis met de eigenaar. (Zie hier het filmpje) Ik ben wat wantrouwend naar manege-eigenaren en dat was nu niet anders. Maar al gauw bleek dat ik Jans' houding helemaal verkeerd interpreteerde toen hij vroeg: "natuurlijk paardleiden, wat is dat nou"? Het bleek voor hem namelijk normaal te zijn dat paarden zonder ijzers lopen en in een groep buiten zijn. En dat terwijl zijn kinderen op internationaal niveau mennen met zijn paarden. Het viel hem op dat Joya proppen maakte van zijn hooi. Zijn schoondochter Mylou, een paardentandarts, kon er wel even naar kijken. Ik vond het een goed idee. Ze deed de klem in zijn mond en voelde. Toen zei ze: "ik voel het al, voel zelf eens". Ehhhhh, voel zelf eens? Mijn hand in Joya's mond? Ze vond het heel raar dat ik nooit eerder gedaan had.

Na een opfrismomentje zijn we naar het Tramlokaal gegaan in Meppen. Wat een aanrader. Heerlijk eten en een reuze leuke gastvrouw Simone. Haar man is de kok en alleskunner bleek later. We raakten aan de praat over paarden en ze vroeg me of ik bepaalde mensen kende. (Na de trektocht smste een van die mensen of ze langs mocht komen nadat Simone haar weer over mij had verteld. Heerlijk gesprek gehad met Annelie). We waren de laatste gasten voor die dag, maar niet de rustigste. Wat moesten we lachen en praten, heerlijk!
 
De hotelkamer, zoals ze het verblijf noemen op 't Wittezand, is van buiten een huisje op een terrein met meerdere huisjes en van binnen echt een hotelkamer die van alle gemakken voorzien is behalve een airco. 's Morgens komen ze netjes een ontbijtje brengen, heel erg leuk. Na het ontbijt zijn we via een andere route huiswaarts gekeerd. Onderweg kwam we nog even in een benarde situatie op een smal weggetje waar een trekker ons moest passeren. Joya geeft er niets om, maar Vidar vond het te spannend. Hij sprong een paar passen weg en draaide zich toen naar me om met een blik van: sorry, maar dat was echt te eng, maar nu gaat het wel weer. De trekkers daarna waren kleiner en geen probleem. Wij waren wel een probleem voor sommige fietsers van de fietsvierdaagse. "Donder op met die knollen". Gelukkig waren de meeste mensen vriendelijker en we maakten er een spelletje van om mensen te gebaren dat ze er langs konden om daarna een prettige fietstocht te wensen. Hier en daar een gevatte opmerking van, natuurlijk, een oudere meneer over onze billen of die van de paarden, maar dat mocht de pret niet drukken natuurlijk.

Thuis hebben we heerlijk geluncht en nog even heftig nagepraat. Wat mij betreft: voor herhaling vatbaar!

*** 2 juli 2014: Vidar woont vandaag precies 5 jaar bij mij

Mijn superknappe, lieve vriendje!

*** 28 juni 2014 Julia als stagiaire
Julia zit op het Groene Lyceum. Ze hoefde niet lang na te denken toen ze hoorde dat ze stage moest lopen. Officieel mag het niet in mijn bedrijf, omdat ik geen personeel heb, maar een deel van haar stage mocht dan wel. Op deze zaterdag heeft ze goed geholpen met de kinderlessen. Ze mocht van mij de hele leiding hebben, maar dat vond ze moeilijk want dan zou ze ook tegen mij moeten zeggen wat er gedaan moest worden. Goede gelegenheid om nog eens het verschil uit te leggen tussen de leiding hebben en bazig zijn. Ze hoeft mij niet te commanderen, maar ze kan natuurlijk prima zeggen wat ik moet doen. De toon doet een hoop. Degene die de leiding heeft houdt het einddoel in zicht en heeft het overzicht. Ze wilde wel de leiding na mij hebben, dus dat hebben we gedaan. Ze vertelde iedereen wat er gedaan moest worden op een rustige, vriendelijke maar duidelijke manier. Ze hielp mee waar ze kon, ze vroeg wat ze niet wist en ze liet mij alles controleren voordat we vertrokken. Goed gedaan, Julia!!

***31 mei 2014 Workshop Leiden & Volgen met Winny, Miranda en Ludy
 
Deze workshop heb ik al veel vaker gegeven, maar zo dol als deze keer was het nog niet geweest. Drie bloedfanatieke vrouwen die vol in alle spellen opgingen. We waren dan ook allemaal een beetje moe aan het einde van de middag. Vooral de balansoefeningen waren een succes, kijk maar op dit filmpje! 's Avonds heeft Winny ons mee uit eten genomen. Wat een gezelligheid!

Voor overige filmpjes, zie YouTube

***24 mei 2014 Workshop Paardenspullen maken van touw met Maleah en Jacqueline
Of ze ons al proefkonijnen konden gebruiken? Als uitprobeersel voor een "echte" workshop op de manege in Westerbork. Ja, graag! Lekker een ochtendje knutselen met touw. Omdat het meeste touw rood was leek het me leuk om een set te maken voor Weidelief. Da's gelukt: een touw voor aan het zadel, teugels en een ketting.

*** 2 mei 2014 Frederiek en Roelina op bezoek


Het had wat voeten in de aarde, maar deze mei-vakantie zou het er dan toch van komen. Mijn collega's/vriendinnen zijn op bezoek geweest. Speciaal voor Frederiek had ik een demo bedacht: vrijheidsdressuur met Vidar. Zij heeft twee paarden waarmee ze graag grondwerk wil gaan doen. Roelina wilde graag op Vidar staan nadat ze een foto op Facebook had gezien van Julia die op Vidar stond. Ook wilden ze allebei wel een stukje rijden. Alsdus geschiedde. Helaas had het al weer behoorlijk geregend en was de rijbak dus onbegaanbaar, maar de roundpen in de wei was zo opgezet. Bankjes erbij en gaan! Julia was er ook, om mij te assisteren. Winny ging filmen en foto's maken, terwijl ze me enthousiast aanmoedigde. Vidar deed goed zijn best en dat leverde dit leuke filmpje op. Staan op Vidar bleek ook geen probleem: eerst ik, kijk maar en toen Roelina. Daarna een korte rit door het Witteveense bos met Donna en Joya met een korte lunchpauze op de speelweide. Op de terugweg vond Donna dat ze enorm druk moest gaan lopen doen. Achteraf hoorde ik dat Vidar de hele tijd stond te roepen vanuit het weiland. Lekker stel, alsof dat helpt allemaal :)

*** de 25e verjaardag van Joya
Wat een gezelligheid. Ik was nog op school toen Winny een zelfgemaakte paardentaart aan Joya heeft gegeven met het getal 25 in wortels erbovenop. Daarna kwam Julia en heeft fijn een buitenrit met hem gemaakt. Chantal heeft een mooie hanger gemaakt voor aan zijn zadel. Wat een verwennerij. Hij weet zelf niet dat hij 25 is geworden. Hij gaat nog steeds in passage van de stal naar de wei en als hij de kans krijgt gaat hij ervan door om grasjes te snaaien op de Bente!

*** 2 april Afscheid van Gypsy
Lieve Gypsy, bijna 28 ben je geworden. Vandaag was de laatste dag. Bedankt wat je me allemaal hebt geleerd. Samen met Marga naar het Twiske, wat een goede herinneringen. We zullen je wijsheid en geduld met ons meenemen. Het ga je goed Vriend! 

*** 22 maart 2014 Heerlijke lessen
Met Chantal en Vidar heb ik een les gedaan in aanleuning. Valt niet mee als ik eerst een jaar zeg: niet aan de teugels trekken. Vooral een oefening in concentratie bleek halverwege de les. Want toen Chantal een lange teugel gaf en zuchtte, deed Vidar hetzelfde. De les erna gingen Madelief en Nicole samen naar het bos. Joya wilde wel lekker doorstappen en draven, maar een galopje zat er niet in. Bij Donna wel: rengalop zelfs. Chantal was meegefietst. Donna vond het prima om bij haar te blijven. Ze hangt al minder aan mij en Joya.

Daarna kwam Anna. Helaas voor Anna moest ze alleen lessen. Maar desondanks werd het een leuke les. Ik had de rounpen opgezet in de wei omdat de bak weer te nat was. Vidar stond meteen klaar om te doen wat we van hem verwachtte. Opperste concentratie, brave vent! Met de trampoline sprong Anna op Vidar, rondje om te wereld, even op het zadel staan en toen wat rij-oefeningen. Superleuk! De laatste maar zeker niet de minste les van vandaag was met Julia en Donna. Julia wil graag leren springen. We moesten eerst even oefenen met aanspringen in galop, maar toen dat eenmaal goed ging was een balkje ook zo genomen. Een echt sprongetje volgde: geen probleem. Anna heeft het gefilmd, kijk maar! Donna deed enorm haar best en liet zich graag vertellen hoe knap ze was. Leuk meiske is het geworden. Ben erg trots op Joya, Vidar en Donna. Na de lessen moesten alle paarden gepoetst en geknuffeld worden, zelfs Weidelief. Ze is flink aan het verharen, dus dat was geen straf.

*** 15 februari 2014  Een winderige zaterdag...
maar niets hield ons tegen. Na de lunch een korte oefensessie met Annabel het voltigepaard. Daarna poetsen en zadelen en op weg naar Maleah. Bella stond al bijna klaar. Ik moest even de ezels begroeten, wat een schatjes! Voordat we op weg gingen moest Vidar eerst even uitgebreid kennis maken met Bella de bruin/witte shetlander. Ze vonden elkaar meteen wel erg leuk, de meiden werden er giechelig van.
Anna reed helemaal los op Joya. Nadat we Maleah en Bella weer naar huis hebben gebracht ben ik nog een rondje door het bos gegaan met Madelief op Donna en Malou op Vidar. Het ging haaaard!! Thuisgekomen gingen de meiden weer fijn in de cursusruimte spelen. Wat een heerlijke dag weer!

*** ziek
Komt al die voorbereiding ineens van pas. Het doel is zelfstandige kinderen en paarden. Dat lijkt gelukt! Ik mocht niet mee (ziek...) Kijk maar naar het filmpje!

*** 2 februari 2014 Jarig!
Wat is het toch heerlijk om jarig te zijn!

Dit jaar van vrijdagochtend tot en met zondagmiddag. Vrijdagochtend kreeg ik ontbijt op bed met een hele berg cadeautjes. Daarna op school ben ik door allerlei attente collega's gefeliciteerd. In mijn mentorklas werd ik weggelokt door een leerling waardoor ze de tijd hadden om het lokaal te versieren. Ik kreeg cadeautjes van ze en ik had spelletjes en taart meegebracht. Ondertussen stroomde de whatsapp- en Facebook berichtjes binnen en Marga belde me.

Zaterdagmiddag stonden hier al vroeg de leskinderen voor de deur met grote plannen waar ze al weken (!) mee bezig schijnen te zijn geweest.
Na de taart volgde een giebelsessie op de bank. Daarna naar buiten: drukke paarden in de wei de ergste energie er vast uit laten stuiteren. Ondertussen Weidelief poetsen. Charly rende en bokte dat het een lieve lust was. Daarna poetsen, zadelen, buitenrit met een iets te vrolijke Vidar . Na een pauze op de speelweide in het bos in draf naar huis.
Thuisgekomen kwam Maleah een gymnastiekpaard voor de voltigelessen brengen die we mogen hebben. Bedankt! Helen en mijn leuke nichtjes kwamen ook aan met de trein en konden zich meteen in het feestgedruis storten. De rest van de middag en avond was: cadeau's, knuffels, chips, film, spelen in de grote cursusruimte en pizza en patat eten. Oke beetje moe (ahum) was ik toen wel.

Vanmorgen ging het feest weer vrolijk verder toen mijn andere zus en familie (Zwembad de Watertrappel) en papa en mama ook aankwamen. Koffie met taart, bourgondische lunch, cadeau's, knuffels en allerlei gezelligheid.

Nu een beetje bijkomen, maar wat was het een superweekend!!

*** 25 januari: eindelijk winter!
Het heeft lang geduurd dit jaar, maar het is nu toch eindelijk WINTER! Geen modder meer! Jammer genoeg nog wel een straffe Oostenwind kracht 4, maar gelukkig houdt dat de stoere leskinderen van Natuurlijk Paardleiden niet tegen! Madelief heeft al met Donna in het weiland gelest en straks gaan we nog een mooie bosrit maken met 3 paarden en 6 kinderen...

*** 21 december 2013 op bezoek bij de wilde paarden in Doornenburg
Wat een bijzondere dag gisteren. Naar aanleiding van een ideetje van Anna op bezoek bij Margriet van Paarden Waarden in Doornenburg bij Arnhem. Samen met mijn leskinderen (Madelief, Nicole, Anna, Chantal, Malou), Jolanda (de moeder van Anna) Ingrid en mijn nichtje Tessa hebben we wilde paarden van dichtbij bekeken. 

Het liet me niet onberoerd, het contact met deze paarden. Wat een rustige wezens. "A mind like still water" noemt Mark Rashid dat terecht.

Uiteraard ben ik weer reuzetrots op "mijn meiden" die zich een hele dag op sleeptouw laten nemen zonder dat ik ook maar een keer gehoord heb: "ik ben moe", ik heb het koud", wanneer gaan we naar huis?". Niets van dit alles. Alleen maar lief en enthousiast. Zij zijn ook de beste reclame voor mijn bedrijf. Ik heb niets hoeven te vertellen over hoe wij met onze paarden omgaan. En met elkaar. Ik geloof dat Margriet wel een beetje onder de indruk was :)


*** 10 november 2013 Manege zonder Drempels
 

De dag was een combinatie van Parelli-simulaties en -lezingen en een benefietdag voor de Manege zonder Drempels in Bennekom. Uiteindelijk is er 1400 euro opgehaald. Allerlei Parelli instructeurs hebben zich belangeloos ingezet voor deze dag. De simulaties waren erg leerzaam. Ik heb met veel mensen goede en leuke gesprekken gehad. Iedereen mocht ook nog een paar rondjes op het huifbed. Bijzondere ervaring. Deze manege is een paar jaar geleden overgeschakeld op het trainen van de paarden volgens Parelli, het houden volgens het Paddock Paradise concept en bekappen op de natuurlijke manier. De paarden stonden eerst op ijzers en moesten iedere 5 weken opnieuw beslagen worden omdat ze de ijzers sleten. Je ziet dat de paarden fris zijn en hun werk graag doen. Ze zijn gezond, gelukkig en betrouwbaar. De mensen en de paarden komen uit een traditionele setting, maar hebben veel baat bij het nieuwe systeem. Ze leiden de jonge paarden zelf op en nemen daarvoor zoveel tijd als de paarden nodig hebben. Op de dagen dat de paarden niet werken worden ze mentaal en fysiek uitgedaagd met Parelli-oefeningen en buitenritten. Wat een geweldig voorbeeld is deze manege!

 

*** Pannenkoeken en paarden, wat heeft dat nou met elkaar te maken?

Wat een verrassing: na een heerlijke paardendag met goeie lessen en brave paarden bleven de kinderen hangen op de boerderij. Eigenlijk konden ze best wel blijven eten, vonden ze. Ik had iets "exotisch" op het menu (volwassenenvoer zal ik maar zeggen) maar met een pak pannenkoekenmix, wat dingetjes die toch nog in de kast stonden, 2 eieren en een geleend pak melk kom je een heel eind.
Terwijl Malou en ik pannenkoeken stonden te bakken hadden Chantal en Anna, min of meer stiekem, de picknicktafel midden in het weiland gezet en prachtig gedekt met servetten en al. De paarden liepen er gezellig omheen. En dan die ondergaande zon... *zucht*
Ingrediënten voor geluk: lieve meiden, lieve paarden, een weiland en een pak pannenkoekenmix, Naah, da's toch niet gek!


*** Trektocht 15 en 16 augustus 2013

Het leek de kinderen wel leuk om een keertje echt lang weg te gaan met de paarden. En dan ergens overnachten en de volgende dag weer terug. Ok, dat kan geregeld worden. Ivan moest natuurlijk ook mee. Dus 4 brave paarden en 4 stoere meiden die op weg gingen. Ik ging mee op de fiets om hier en daar te kunnen helpen met op- en afstappen, angstige momenten begeleiden en het verkeer regelen. We zijn veel spannende dingen tegengekomen onderweg en we hebben ze met vertrouwen en samenwerking overwonnen. Je oogst wat je zaait, zeggen ze weleens. Dat heb ik nu erg goed gevoeld. De paarden waren rustig, betrouwbaar en meewerkend (ok, gras is soms onweerstaanbaar) en de kinderen waren vol vertrouwen, samenwerkend en ze dachten steeds goed na over het oplossen van problemen. De eerste dag was het gelukkig niet zo warm, de tweede dag wel. De rit was ongeveer 14 kilometer van huis naar Wijster, camping en manege de Otterberg. We hebben er ruim 4 uur over gedaan in staptempo en met veel korte pauzes. Op de terugweg hebben we nog gedraafd, maar dat werd wat te spannend voor Malou, Vidar wilde hard gaan. We zijn veel koeien tegengekomen, waar Donna om onverklaarbare reden erg bang voor is. Of was, moet ik zeggen, want na zoveel koeien is het al een stuk minder eng. Het helpt dat de andere paarden er niets van vonden. We zijn ook veel groot verkeer tegengekomen, niet echt Vidar's favoriete obstakel. Maar ook dat ging heel goed. De kleinere trekkers konden er langs zonder dat hij het heel eng vond. De grotere exemplaren konden we voorbij laten gaan door even een oprit of zij-straat in te gaan. Al met al zijn we weer een hele ervaring rijker. Ik heb de volgende rit al uitgepuzzeld!

Filmpje 1, filmpje 2 en foto's vind je hier.

*** Ponykamp juli 2013 Circus Bente
Hier staan de foto's van dag 1, dag 2, dag 3, wat losse filmpjes en foto's die Marwin heeft gemaakt. Plus de video van de circusvoorstelling voor de ouders. (Er staat een watermerk door de video heen, dat komt door de overzetting van de .mod- naar mp4-bestanden).

We kunnen wel stellen dat het ponykamp weer een succes was. Blije kinderen, enthousiaste, brave paarden en een tevreden leiding. Alle kinderen hadden hun Natuurlijk Paardleiden t-shirts aan. Echt leuk om te zien! Nadat de ouders de kinderen met al hun spullen hadden afgeleverd en een kopje koffie hadden gedronken was het tijd om de tenten op te zetten. Daarna kwam het creatieve gedeelte: behangrollen die beschilderd moeten worden met een circusthema. De hele tijd hingen de paarden met hun hoofden over de bakrand om te zien wat we allemaal voor gezelligs aan het doen waren. Al snel stond er al het begin van een echte circustent met wapperende vlaggetjes en al. Na de lunch gingen we de eeste oefensessie houden. We hadden een hele circusact bij elkaar verzonnen, maar die moest nog wel "even" geoefend worden. We hebben alle onderdelen eerst los gedaan, toen overlegd, bijgesteld, dingen laten vallen en andere dingen toegevoegd. Beetje schuren, beetje schaven en het begon ineens ergens op te lijken. We moesten ook oefenen met applaudiseren, fluiten en schreeuwen om de paarden een beetje voor te bereiden op ons (hopelijk) enthousiaste publiek. Mirre verzorgde de muziek, die moesten we ook alvast aan de paarden laten horen. Na het avondeten had Ingrid een blinddoekenspel op het programma en een dropping. Grappig om te zien dat zelfs de kinderen die hier al hun helen leven wonen de weg kwijt zijn zodra ze over de dorpsgrens zijn.

Dinsdag moesten we alweer vroeg uit de veren. De tweede oefensessie stond op het programma. Het ging nu al beter, maar er moest nog steeds bijgeschaafd worden. Met veel overleg kwamen we er wel uit. De paarden lieten zich braaf van de ene naar de andere plek sturen. Na de lunch stond er een buitenrit gepland. Mirre ging mee op Weidelief. Een gewaagde onderneming, want Weidelief gaat nooit mee op buitenritten. Maar ze hadden er zin in. Joya, Donna, Vidar en Weidelief in een rijtje over de Kanweg. Weidelief werd er zo enthousiast van dat ze de andere paarden probeerde mee te krijgen in een wilde galoppade. Mijn "goedgetrainde" leerlingen lieten zich snel van de paarden afzakken om zichzelf en de paarden in veiligheid te brengen. Als ongevraagde bijdrage kwamen er nog wel twee grote vrachtwagens aan die ons geen rustiger gevoel gaven. De kinderen waren een beetje geschrokken, maar het kwam snel weer goed. We hebben Mirre en Weidelief naar huis gebracht en zijn alsnog een buitenrit gaan maken. Dit keer ging het een stuk rustiger. Om af te koelen zijn we daarna naar het meertje gegaan om te zwemmen. Chantal en Tessa zijn eerst nog even met Ingrid naar Ivan gegaan om hem te knuffelen en te vertellen dat ze hem morgen zouden ophalen. Na het avondeten was het tijd voor een vuurtje, marsmallows en liedjes zingen met de gitaar. Malou zei dat ze ook gitaar kon spelen. Alhoewel ze niet verder kwam dan een paar akkoorden heeft ze toch samen met Ingrid gespeeld terwijl wij zongen. Heel leuk!

Woensdagochtend gingen Chantal en Mirre Ivan halen. Daarna was het weer tijd voor een oefensessie. De kinderen begonnen al aardig moe te worden, maar tegelijkertijd liep de spanning op voor de echte show. Zoals het een goede generale repetitie betaamd, ging er van alles mis. Maar het mocht de pret niet drukken. Daarna moesten de paarden beschilderd worden. Toen was het tijd om even te chillen in de hangmat, op Oscar en in de hangstoel. Lekker vroeg eten en daarna: verkleden en schminken. We begonnen al zenuwachtig te worden. Om 19 uur kwamen alle ouders. Mijn zusje (Judith, de mama van Tessa) hielp bij het schminken van Ingrid en van mij. Ingrid kreeg een circusdirecteurensnor en ik een fantasie-vorm op mijn gezicht. De ouders waren nog aan de koffie toen wij de paarden gingen opzadelen. Alle spullen lagen bij de bak. Mirre stond klaar met de muziek en ... ja hoor. Daar klonken de eerste tonen: "HOOGGEEERD PUBLIEK, DAMES EN HEREN, wilt u plaatsnemen in de circustent?" De show was begonnen!

Mirre, bedankt voor je hulp. Judith, bedankt voor het schminken, de spullen en het filmen. Els, bedankt voor spullen regelen en meedenken. Jan, bedankt voor het uitlenen van Ivan. Ouders, bedankt voor jullie vertrouwen.
 

*** 14 mei 2013 Joya van de brug gevallen
We zouden net een mooie buitenrit gaan maken met Julia. Ik liep voor Joya uit de brug over, ineens voel ik een ruk aan het touw en kiept hij zo van de brug. Zijn rechterachterbeen niet goed neergezet en niet de kracht in zijn linkerachterbeen om zich in evenwicht te houden. Nogal onceremonieel viel hij in de sloot op zijn rechterzij. Ik heb meteen de touwen tussen zijn voorbenen uitgehaald en hulptroepen laten aanrukken. Hij kon geen grip vinden en raakte zo in de stress dat hij helemaal niets meer deed, behalve heel hard al zijn spieren aanspannen met wijde ogen en ontblote tanden. Af en toe maaide hij wild met zijn benen in een wanhopige poging grip te vinden. Ingrid en ik braken ondertussen de brug af om hem meer ruimte te geven. Ingrid heeft hem zo hard omhooggeduwd dat hij warempel grip vond en opkrabbelde. Hij ging meteen de wei weer in en ... gras eten. Hij was zichtbaar opgelucht, maar hij leek meteen ook wel weer ok te zijn, afgezien van schaafwonden aan zijn benen. Wij stonden nog bij te komen van de schrik maar hij keek alweer vrolijk om zich heen. Samen met Julia (een echte Florence Nightingale voor paarden :) hebben we de wonden gespoeld met water en afgedekt met groene leem. Hij heeft onzettend veel spierpijn, maar verder gaat het weer goed.

Toen Joya bij mij kwam wonen wist ik al dat hij niet graag over bruggen ging. Chantal is twee dagen bezig geweest om hem aan deze brug te wennen. Het was nog gelukt ook. Daarna hoorde ik pas dat hij in Amsterdam al eens van een brug was gevallen. Ik dacht meteen: die brug kunnen we wel opruimen, nu gaat hij er nooit meer overheen. Maar toen ik hem op de omslachtige manier naar zijn uitloopstal had gebracht, terwijl de route over de brug naar de wei nog open stond, bedacht hij zich niet: hij liep, met kleine aarzeling, zo weer over de brug naar het gras!

***11 mei 2013
  
Nicole had eerst een knuffel- en vlechtsessie met Charly en daarna nog een geweldige buitenrit met Joya in het bos. Hele einden draf en galop. Eerst moest ze nog het zadel vasthouden, maar aan het einde van de rit zat ze zo goed in balans dat ze kon sturen en remmen met de teugels tijdens het rijden. En Joya kon zijn hals helemaal strekken in draf. En dat voor een (atactische) Arabier van 24!

*** Nicole op Joya
De afgelopen twee zaterdagen heeft Nicole gegaloppeerd met Joya. Het ging supergoed. Op onze pagina "eigen filmpjes" staan de resultaten!

*** 13 en 14 april 2013 Heerlijk eerste voorjaarsweekend vol paardengeluk
Zaterdag was al zo'n goeie dag: fijne ritten gemaakt met de kinderen. Alle paarden heel actief en toch heel braaf. De kinderen actief, assertief, samenwerkend en met veel paardengevoel.

Nicole ging voor het eerst galopperen op Joya, in het bos en zonder dat ik Joya aan een touwtje had!! Zo'n grote lach heb ik nog nooit op haar gezichtje gezien!

Top opmerking van Malou: "ik ben in het dagelijks leven zelfverzekerder geworden doordat ik op Vidar heb leren rijden".

Samen met Ingrid een brug gemaakt van bielzen van Joya's roundpen naar de zomerweide. Maar... Joya over een brug is... een brug te ver. Chantal is gisteren en vandaag eindeloos bezig geweest om hem stapje voor stapje (letterlijk) zo ver te krijgen dat hij erover heen durfde. Vandaag is het haar gelukt. Een mega -prestatie kan ik wel zeggen!

Vandaag weer zo'n lekker paardendagje met Anna die leert lichtrijden op Joya. Ik heb nu al vier kinderen leren lichtrijden op "mijn" manier (kind- en paardvriendelijk en ook nog snel) Pauze gehouden op de speelweide in het bos, lekker in het gras gelegen. Heb een stuk heel hard gefietst met Donna naast me. Ze vond het zo leuk dat ze een enorme bok gaf. Bijna een handstand! Toen we terug waren heeft Chantal op Vidar gereden in de bak. Oefenen met balans en lichtrijden. Chantal en zij zijn de rest van de dag blijven hangen voor meer paardengeluk! La vie est belle!

*** 7 april 2013 Buitenrit met Malou
Gisteren kon Malou niet op les komen, maar ... ze mistte Vidar. Bij wijze van uitzondering en omdat ik toch geen andere plannen had, hadden we vandaag, zondag, afgesproken. Het was heerlijk weer, echt lente, strakblauwe lucht. Malou op Vidar en ik op Joya. Zijn we twee uur weggeweest inclusief graspauze op de speelweide. Hier is een kort filmpje en een foto.

*** 30 maart 2013 Zaterdag
Madelief was een paar keer niet op les geweest, dus ze moest eerst even alle paarden knuffelen. Klik hier voor de foto's.

*** 29 maart 2013 Buitenrit met Chantal
Het is Goede Vrijdag, het vriest nog steeds 's nachts, maar overdag is het aangenaam en zonnig met weinig wind. Tijd om de stoute schoenen aan te trekken. Chantal zit pas 5 maanden bij me op les, maar we gingen proberen samen een buitenrit te maken. Zij op Joya en ik op Vidar. Dat lukte aardig, alleen had Joya heel andere plannen. Soms kun je vier uur met hem door het bos en soms wil hij echt niet. Uitgerekend vandaag dus wilde hij niet. Maar uiteindelijk zaten we er allebei op. Zegt Chantal ineens: "het is zo leuk om jou op Vidar te zien rijden". Ik vraag waarom, want er rijden zo vaak mensen op Vidar. Zegt ze: "want je kan zo goed zien dat jullie vriendjes zijn". Nah, da's toch lief!

*** 23 maart 2013 Voorjaar
Al een paar keer dachten we: het wordt voorjaar. Maar niets is minder waar gebleken. Op dit moment is het -2,2 met oostenwind kracht 6 en een gevoelstemperatuur van -12. De voorspellingen geven aan dat het nog zeker een week gaat duren… gelukkig komen er af en toe nog wel klanten. Vandaag staat er een bosrit gepland (daar heb je geen last van de wind) met Madelief en Malou. Stoere meiden!

*** 17 februari 2013 Nieuw hek
Van de schaaldelen die over waren van de schuilstal van Joya heeft Ingrid een mooi hek laten maken.
Gisteren hebben we het geplaatst. Het laat aan duidelijkheid niets te wensen over, denk ik.

hek met websites 

*** 16 februari 2013

Weer een leuke zaterdag! Julia wilde mij graag lesgeven. Dat deed ze heel goed, totdat de camera aanging, toen gebeurde er dit. Ik "mocht" ook nog een stukje draven. Chantal heeft gefilmd. Nicole heeft een goede les grondwerk gedaan met Joya. Ze kreeg het zelfs voor elkaar om hem over hindernissen te laten stappen. Dat is niet echt zijn hobby.

Voor alle foto's klik hier. Veel kijkplezier!

*** 9 februari 2013 Nog steeds winter
Omdat ik met de dames uit de buurt ging koffiedrinken voor mijn verjaardag en die van 3 anderen, had ik besloten om een groepsrit te gaan maken. Met 3 paarden, 6 kinderen en Ludy en ik. Meeste stemmen gelden: het werd een rondje Landal. Voor wie dat niets zegt, dat is ongeveer 5 kilometer lopen in anderhalf uur! Malou en Chantal om en om op Vidar, Julia en Madelief op Donna, Nicole en Anna op Joya. Het ging zo goed dat ik niet eens bij Vidar ben gaan lopen. Ik liep er met Ludy achteraan. Deze goeie meiden kunnen alles al zelf: uit de wei halen, poetsen, zadelen, elkaar helpen opstijgen, elkaar begeleiden, afstijgen, afzadelen, paarden weer in de wei. Supergoed!

Toen Remco de bekapper 's middags kwam waren de paarden heeeeel braaf, hoe zou dat nou kunnen?



*** 23 januari 2013 Spetter voor de slee
Wat is een winter zonder sleetje rijden? Alle paarden moeten eraan geloven, ook die van mijn klanten. Het leek Jose leuk om haar nieuwste aanwinst vast "slee-mak" te maken vooruitlopend op een eventueel karretje voor Spetter.

Spetter vond het wel een beetje spannend, maar ze liet het allemaal goed gebeuren. Borsttuigje om, strengen eraan, toen erachter mee gaan lopen. Eerst zonder slee en toen met. Gek geluid dat haar achtervolgde. Spetter zal wel gedacht hebben: eerst moest ik grondwerk doen, daarna naast de fiets lopen, wat hebben ze NU weer bedacht.

Spetter voor de slee

*** 20 januari Introductiecursus Rechtrichten
Corine Vogelaar van Passie en Paard gaf gisteren de tweede introductiecursus Rechtrichten. De eerste keer was ik net te laat met inschrijven, maar deze keer was ik erbij! Om 10 uur in Ruinen met -5 en gure oostenwind. Op een prachtige lokatie werden we hartelijk ontvangen met koffie en thee. Na de voorstelronde kwam er een stuk theorie en daarna gingen we naar een (evengoed koude) binnenbak op een paar loopminuten afstand. Met verschillende paarden konden we zelf oefenen met de basisoefeningen voor het rechtrichten. Ik heb met Paco geoefend. Hij is een kruizing Tinker/KWPN. Hij is van mensen die meededen met de cursus en ook al met hem op les zijn bij Corine.

(Hij deed me aan Vidar denken. Hij wilde eerst een heel gesprek met me aangaan over wie het meeste te zeggen zou hebben. Normaal gesproken zou ik dat gesprek gedaan hebben. Maar gisteren heb ik geleerd dat je het gesprek kunt negeren en gewoon kunt doen wat je wil doen. Paco ging zich vanzelf concentreren en het was helemaal opgelost. Zo moet ik dat dus aanpakken!)

Paco

Onlangs heb ik twee keer een webinar "bijgewoond" van Marijke de Jong. Ook had ik al het nodige gelezen en gezien op Youtube.
Ik ben heel enthousiast. Het is klassieke dressuur met inachtneming van alle principes van het Natural Horsemanship die zo belangrijk voor me zijn. Zonder de ruwheid en lompheid die je op veel maneges en pensionstallingen tegenkomt. Karen Rohlf gebruikt de term Natural Dressage. Dat is precies wat het is.

Ik wil graag met Donna een trainingstraject gaan doen bij Corine. Moet nog wel wat praktische zaken oplossen, maar als dat lukt dan gaan we dit voorjaar beginnen.
Vast een filmpje bekijken? Klik hier. Zoektermen op internet en Youtube: Corine Vogelaar, rechtrichten, natural dressage, Karen Rohlf, Nevzorov, Bent Branderup, Antoine de Bodt.

*** 19 februari 2013 Nog meer zaterdagse lessen
Ondanks de kou (het was -5, maar voelde door de oostenwind als -12) zijn er toch nog een paar stoere meiden gekomen om te rijden en te wandelen met de paarden. Madelief, Nicole, Julia en Chantal. We hebben twee ritten gedaan. Eerst met Madelief en Nicole en daarna met Madelief, Julia en Chantal. Op de eerste rit gingen Donna en Vidar mee. Op de tweede ook nog Julia de Shet.

Voordat we weggingen moest Madelief eerst nog even flink knuffelen en poetsen met Vidar. Hij vond het heerlijk. In het bos was hij al gauw in Zen-modus. Eerst Nicole en daarna Madelief ook: ze vielen bijna in slaap op zijn rug!

*** 12 januari Zaterdagse lessen
Tussen het vorige bericht en deze was er veel nattigheid, blubber en andere narigheid. Maar nu ligt er weer sneeuw! Nog maar net, want de grond was nog niet eens hard genoeg bevroren om te kunnen sleeen in de

wei. Om 11 uur heeft Madelief op Donna gereden en Nicole op Joya. Ludy liep met Madelief mee en ik met Nicole. Dat ging heel goed. De paarden hebben wat minder beweging op het moment, dus ik verwachtte dat Donna wel wat energiek zou zijn, maar ze had haar kruit al verschoten in de wei voordat we vertrokken: rollen, bokken, rennen en weer rollen!
Voordat wij weggingen waren Julia en Malou er al. Ze gingen Vidar vast even flink poetsen en ook meteen opzadelen. Toen wij terugkwam stond er een heel tevreden Vidar worteltjes te eten met een zadel op zijn rug, klaar om te gaan. Joya wilde nog wel een rondje, dus daar gingen we weer: Malou op Vidar, Julia op Donna en Madelief op Joya. Vorige week hadden Julia en Malou op deze paarden gereden, het laatste stuk los en in draf. Dat ging zo goed, dat ze dat nog een keer wilden doen. Deze keer ging ik mee op de fiets. Ik had Donna vast voor Julia's veiligheid, Malou reed achter ons en Madelief daarachteraan. Joya ging niet zo snel, dus hij bleef wat achter. We hoorden hem hinniken naar Julia in de wei. Donna was heel braaf naast de fiets. En tot mijn stomme verbazing was Vidar enorm braaf met Malou. De EERSTE keer dat Vidar zo meegaat zonder dat ik hem vastheb, helemaal los en zelfstandig. Hij hield zijn blik strak op Donna. Ik ben zo trots op Malou en Vidar! Eenmaal in het dorp besloot Joya dat hij niet verder wilde. Even met Madelief overlegd: ze ging alleen terugrijden. Met wat goedbedoeld advies voor onderweg ging ze op pad. Het ging helemaal goed. Weer trots, nu op Madelief en Joya!!
Toen Joya was omgedraaid vroeg ik voorzichtig of Julia en Malou wilden draven. Ja dat wilden ze wel. Het ging heel goed, maar de paarden waren toen meteen "opgewarmd" en klaar voor meer. Dat was dan weer niet helemaal de bedoeling voor zo'n eerste stoere rit. Eenmaal in het bos leek het erop dat Vidar niet meer ging kalmeren en Malou nam de verstandige beslissing om verder te gaan lopen met Vidar. Maar ik moest hem zelfs overnemen, want zijn hoofd stond aan en dat wilde niet meer uit. Malou ging bij Julia en Donna lopen en Vidar liep braaf mee naast de fiets zonder al te veel gedoe.
De les daarna hebben we Marwin's verjaardag gevierd met een kopje koffie en iets lekkers, heerlijk in het zonnetje aan de picknicktafel. Daarna wandelplannen gemaakt. Marwin met Weidelief, Madelief met Charly en Donna bood zich ook weer aan, dus ik heb haar meegenomen. We zijn helemaal tot aan de ingang van het bos gekomen, een primeur! Weer trots dus, deze keer op Marwin en Weidelief! Weidelief moest even bokken en stuiteren van de opwinding, maar kwam snel weer tot rust toen Marwin er rustig bij stond te kijken
Wat een superzaterdag! Helaas geen foto's: ik had letterlijk de handen vol!

*** 8 december 2012 Sneeuw!
Achteraf maar 1 dag, maar toch: sneeuw, prachtig weer, vollop zon, vrolijke paarden... We hebben een gezamelijke buitenrit gemaakt. De foto's zeggen genoeg, denk ik. Alleen heb ik geen foto's gemaakt van het sleetje rijden met Charly, daarvoor moeten we even wachten op de volgende sneeuw.

 Winterrit

*** 1december 2012 Val- en balanstraining
Op slechtweerdagen kunnen we onze toevlucht nemen in de cursusruimtes. Wat konden we beter gaan doen dan val- en balanstraining. In spelvorm natuurlijk. Wedstrijdje op één been staan, wedstrijdje elkaar van de blokjes afmeppen, vallen van de skippybal en nog veel meer. Nog een kort buitenritje gemaakt. Daarna moest er nog flink gespeeld worden: de cursusruimtes en logeerkamer werden professioneel omgeturnd tot het Horses Hotel waar ik als gast rondgeleid ben, thee gedronken heb en mijn kamer gezien heb. Voor de joga les was helaas geen tijd meer...

 Val- en balanstraining

*** 20 november 2012 Nieuwe ontwikkeling
Ik ben weer op een omslagpunt in mijn ontwikkeling gekomen. Ik was zoekende en ik denk dat ik het gevonden heb... rechtrichten! Twee weken geleden heb ik een les gehad van Jorine van der Poel van NH-aroha. Gisteravond heb ik een webinar gevolgd van Marijke de Jong. Marijke heeft rechtrichten in Nederland op de kaart gezet. Het zal een paar jaar duren voordat ik iets behoorlijks kan laten zien, maar je moet ergens beginnen.

Om te laten zien waar ik naartoe wil met Joya, Vidar en Donna (binnen hun en mijn mogelijkheden) zijn hier twee filmpjes. Het ene filmpje is van Karen Rohlf uit Engeland en de andere is van Alexander Nevzorov uit Rusland. De basis van beide is dezelfde: de echte klassieke dressuur die gebaseerd is op het opheffen van de natuurlijke scheefheid en communicatie.

*** 27 oktober 2012 Herfstrit
afgelopen zaterdag hebben we weer een prachtige rit gemaakt. (FOTO'S) Het was de eerst echte winterse dag met temperaturen rond het vriespunt, maar ook een strakblauwe lucht en zon. De kinderen zijn al behoorlijk ervaren en op elkaar ingespeeld. De paarden vonden het allemaal leuk en gezellig en waren erg braaf.

We gingen met drie paarden: Madelief en Julia deelden Donna, Niels en Malou op Vidar en Roza en Anna op Joya. We gingen eerst richting "Onder de Hoge Dennen" waar Lisanne nog aansloot met haar eigen paard Shadow en Chantal die op de fiets meeging. We liepen langs zonder te stoppen zodat ze er zo achter aan konden aansluiten zonder dat mijn paarden er "iets" van zouden moeten vinden.

Alle kinderen hadden iets te eten of te drinken meegebracht. Anna had zelfs cupcakes gebakken, zo lief. Dat hebben we allemaal in een paardentas gestopt. Die tas lag eerst bij Vidar op zijn rug. Voor mij logisch omdat ik met hem het meeste heb geoefend met "vreemde" voorwerpen, lees: "friendly game". Maar met zijn korte rugje dreigde de tas over zijn billen te glijden. Dat is een risico dat je niet wilt nemen als Malou er op zit ;) Dus, tas eraf en bij mij op mijn schouder, maar dat leek me ook geen optie voor een rit van 2 uur. Donna dan maar, geen idee of ze dat kan, maar proberen kan altijd. Ervaren als het meisje is, was het geen enkel probleem. Ze stond erbij alsof ik iedere dag een zadeltas achter het zadel vastmaak. Ze liep er zo mee weg. Zelfs toen we de ritsen gingen openmaken, spullen eruit, spullen erin, ritsen weer dicht, knipperde ze niet eens met haar ogen!

Op de speelweide midden in het bos stond de rijp nog op het gras en de volle zon erop, heel mooi! Al het eten op een kleedje en om de beurt snoepen en drinken. Voor de paarden hadden Lisanne en ik wortels meegebracht die ze zich goed lieten smaken. Anna, die het behoorlijk koud had gekregen van het rijden, werd op de speelweide opgehaald door haar moeder en zusje omdat ze moest voetballen. Lisanne, Shadow en Chantal gingen hun eigen weg na de picknick.

Met drie paarden en 5 kinderen ben ik weer terug naar huis gegaan, waar de paarden lekker met de achtergebleven paarden Weidelief, Julia en Charly in de wei mochten onder het genot van wortels en knuffels van de kinderen.

Herfstrit

Voor alle foto's klik hier.

*** 8 oktober 2012 Donna
Donna is er maar weer eens het bewijs van dat verhuizen niet in je koude kleren gaat zitten, als paard. Vandaag woont ze precies een jaar bij ons. Ze was de eerste weken mega-braaf, toen hadden we onze ren- en valpartij waarbij ik een hersenschudding opliep en de kinderen een deuk in hun zelfvertrouwen. (Het goede daaraan was dat ik alle kinderen meteen de eenteugelstop en de noodafsprong heb geleerd:) Tot overmaat van ramp bokte ze Anna en Simone er ook nog af in het bos.

Daarna ben ik als het ware "overnieuw" begonnen met haar. Weidelief nam een deel voor haar rekening: de opvoeding in de kudde. Ik heb het deel op me genomen waarin ze moest leren beleefd met mensen om te gaan, daarna grondwerk, wandelen en toen weer rustig aan de rij-lessen in.

Sinds een paar weken loopt ze voortreffelijk in de lessen. Ze weet precies wat er van haar verwacht wordt, ze is beleefd en meewerkend. Ze staat stil bij het opzadelen en opstijgen. Ze kan goed schakelen tussen inspanning en ontspanning. Ze geeft het aan als ze iets niet snapt. Ze kan haar impulsiviteit beter in toom houden. Ze denkt meer na.

Ik heb er veel van geleerd. Ze was overactief en impulsief en dat moest in goede banen geleidt worden. Dit type paard had ik nog nooit in handen gehad, sterker nog: ik liep ervoor weg. Een extraverte merrie, niets voor mij. Nu zeg ik: kom maar op!

Donna en Madelief

Deze foto van Donna en Madelief is van de les van afgelopen zaterdag. Het is jammer dat hij onscherp is, want je ziet hier wel hoe mooi Donna kan lopen met een handige ruiter: oortjes op Madelief, licht gebogen hals, licht contact op de teugel, bolle bovenlijn (rug), iets opgetilde staart. Ik ben heel trots op Donna, en op Madelief!

Na de les ging Madelief meteen naar Vidar, die altijd graag geknuffeld wil worden. Ze ging dwars op zijn rug zitten om hem op zijn billen te krabben. Hij viel bijna om, zo lekker vond hij het:

Vidar en Madelief

*** 2 oktober 2012 aanhoudende regen
Het hoort erbij, maar leuk is het niet. Schrale troost: Joya staat heel fijn in zijn schuilstal, vaak met Julia. Dat ziet er heel lief uit. De anderen vinden de regen niets, maar kiezen er niet steeds voor om in de schuilstal te gaan staan. Ik voer ze daar wel, maar eerlijk gezegd is dat meer voor mijn eigen gevoel. Zelfs Donna heeft het niet koud en staat gewoon in de regen te slapen en te eten.

*** 24 september 2012 Regen
Vandaag was de eerste echt regenachtige dag. De herfst komt eraan. Ik weet niet of ik er al op voorbereid ben. Mentaal dan, want voor de paarden is het dik voor elkaar. Schuilstallen, betonplaten, voernetten. Joya heeft het grootste deel van de ochtend doorgebracht in zijn eigen schuilstal. Gelukkig kan hij me altijd goed duidelijk maken wat hij wil: hij wilde daar dan wel blijven, als hij dan toch niet naar het weiland mocht, maar dan niet alleen. Julia liep in de bak de hinniken en een idee was geboren. Wat een lief stelletje. Samen in de schuilstal, eten en schuilen. Aan het begin van de middag zag Joya zeker op de buienradar dat het weer beter ging worden (wifi in zijn schuilstal ;), want hij had besloten dat hij nu wel naar het weiland kon. Ok dan, samen met alle andere paarden naar het weiland. Gezellig grazen met, warempel, een zonnetje!

*** 22 september 2012 Ponykamp voor "grote" mensen
Na het ponykamp vroegen een paar mensen of dat ook niet eens voor volwassenen georganiseerd kon worden. Nou eeeh, ja natuurlijk. We begonnen met koffie en iets lekkers


daarna poetsen, knuffelen, vlechten en masseren

daarna een demo grondwerk en freestyle rijden

daarna een workshop grondwerk met Yentle

en tenslotte een borrel met een hapje om een beetje na te praten

*** dinsdag 18 september 2012
Joya heeft, sinds gisteren, een vriendinnetje te logeren in zijn nieuwe schuilstal: Yentle. Ze heeft hier al eerder gelogeerd en toen was het al dik aan. Joya doet dingen die ik niet van hem ken: samen uit een bak eten en knuffelen. Joya is zo gewend dat iedereen hem altijd wegschopt dat hij nog niet onbekommerd achter haar langs durft te lopen, maar ze doet hem echt niets. Van hier uit gaat Eliza iedere dag buitenritten maken. Vandaag het Ommetje Witteveen. Morgen een lange rit naar Aalden via de Mepperdennen. Yentle is een kruizing Fjord met iets van Scandinavisch trekpaard.

*** 27 augustus 2012
Joya's eerste nacht in de schuilstal is goed verlopen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het nu ineens enorm moet gaan regenen...

*** Ponykamp 2012 "Ridders en Jonkvrouwen op Kasteel de Bente"
Met dank aan Els voor de kostuums, Caroline voor alle assistentie en de buren voor het gebruik van het zwembad.

Wat was het weer leuk en wat een geweldig weer hadden we. Drie dagen volop zon. Tot onze verrassing had iedereen echt werk gemaakt van hun outfit. Malou had zelf een jurk gemaakt en een bijpassende hoed die over haar cap ging. Nicole had echte jonkvrouwenschoenen, ook al pastte ze niet helemaal. Nadat iedereen was gearriveerd (alleen Julia zou later komen) was het tijd om de tenten op te zetten. Daarna hebben de ridders met hun jonkvrouwen de familiewapens beschilderd. Na de lunch begon de workshop "paarden invlechten" onder leiding van Caroline. Linten, elastiekjes en touwtjes in alle kleuren. Weidelief deed ook graag mee, vooral toen ze haar ketting en halster om kreeg. Ze liet zich poetsen en vlechten en zelfs haar staart mocht bijgewerkt worden!
Na het avondeten (macaroni en sla) liepen we naar het bos voor het bosspel. In het bos stonden 5 pionnen, onder iedere pion 3 kaarten (want we waren 3 teams). Als je een pion als eerste vond kon je de kaart met de hoogste waarde meenemen. Degene met de meeste punten heeft gewonnen. We waren goed ingepakt tegen teken, maar een wesp vond nog ergens een gaatje om Malou te prikken. Het was enorm warm en klam weer, maar we moesten elkaar vasthouden, anders kregen we strafpunten. Voor dit "harde werken" werden we wel beloond: toen we terugkwamen hadden we een vuurtje waar marshmallows in geroosterd konden worden. We werden nog verrast door een bezoek van een troubadour die een spannend verhaal vertelde over "Karel ende Elegast". Daarna was het bedtijd.

Dinsdag waren we al vroeg uit onze tentjes. Al gauw was duidelijk waarom sommige kinderen zo vroeg waren opgestaan. Zachte stemmetjes kwamen uit de paardenbak en voordat we het door hadden zaten er twee kinderen in pyama op sokken op Vidar, terwijl een paar anderen eromheen stonden. Hij stond er gelaten bij en leek het wel gezellig te vinden. Julia was inmiddels aangekomen en deed vrolijk mee. Daarna ontbeten we met sprookjesbrood: lange boterhammen met verschillend beleg. Na het ontbijt moesten de paarden gepoetst en gezadeld worden, want we gingen een buitenrit maken. Door de warmte waren de paarden heel rustig, dat was mooi meegenomen. We wilden in het bos gaan lunchen, maar door de warmte en de dazen hebben we besloten om thuis in het weiland te gaan zitten, op een zeil met broodjes en speelgoed. Eerst nog even afkoelen in het zwembad van de buren. Caroline heeft de paarden even lekker onder de waterstraal gezet, Weidelief droop van het water en ook Donna vond het heerlijk

.

De paarden moesten ook nog even voor de driewieler. Donna zal het vast niet eerder gedaan hebben, maar ze liet zich zo in het borsttuig hijsen en liep, na wat aanmoediging, zo weg. Knap paardje! 's Middags gingen de kinderen de Bonte Avond voorbereiden en wij de BBQ. Na de BBQ even het vuurtje aan, liedjes zingen en ... naar bed.

Woensdag deden we een riddertoernooi. We begonnen vroeg en in de rijbak, want daar was nog schaduw. De eeste drie onderdelen waren het naar elkaar toerijden en elkaar proberen te raken op hoofd of borst, water dragen door een hindernisbaan en slalommen op of naast een paard. De andere drie onderdelen waren buiten de bak op het pad. Ringsteken met de driewieler, schaakstukringwerpen en reuzendjenga. Tussendoor hadden we een Middeleeuws diner. Dat betekent zoveel als eten met je handen. Kip, brood, appelmoes en zelfs vla! Tijd om ons even op te frissen in het meertje in het bos. Daarna moesten we nog opschieten want voordat de ouders zouden komen moesten we nog wel wat voorbereiden. We ruimden op, verkleedden ons, deden de generale repetitie van ons toneelstuk en aten patat. Het toneelstuk ging goed, hier en daar moesten we wat souffleren. Daarna was de prijsuitrijking. We hadden 6 catagorieen en 6 winnaars, gek he :) Na een drankje was het tijd om afscheid te nemen. Jammer, maar... we weten het thema van volgend jaar al. Dus schrijf het maar vast in je agenda.

Dit vonden de kinderen er van!

*** 14 juli 2012
Slechts een week later, maar wat een verschil in weer! Vorige week was het warm, droog en zonnig. Vandaag regende het pijpestelen. Maar Malou en Madelief lieten zich niet tegenhouden: ze hebben een mooie buitenrit gemaakt door het bos met twee heel enthousiaste paardjes. Wat een charmante outfits!

*** 7 juli 2012: zo trots op "mijn" meiden! Wat een heerlijke zaterdag weer.

*** 6 juli 2012: Grapje tussendoor...
Voor wie mij kent: behalve paardenliefhebber ben ik ook erg gek op mijn katten Benjamin en Lana. Dit filmpje zette iemand op Facebook. Ik vind dit echt briljant. Niet alleen omdat het katje zo leuk is, maar omdat ik mezelf bezig zie met de paarden op dezelfde manier.

*** 25 juni 2012: Sectorraad Paarden
De Sectorraad Paarden heeft een website geopend: http://www.voorkompaardenleed.nl. Op deze website kun je lezen hoe paarden gehouden, gevoerd en getraind zouden moeten worden binnen de wettelijke kaders. Ook is er een gids te downloaden met Goede Praktijken. Natuurlijk Paardleiden heeft paardenwelzijn hoog in het vaandel. De regelgeving zou nog wel wat strenger mogen. Zo is op dit moment nog niet wettelijk vastgelegd dat een paard een paar uur vrije beweging per dag moet hebben. Verder is het houden van paarden in stands wettelijk gezien pas verboden met ingang van 2017, terwijl veel mensen dit nu al zien als een Middeleeuwse manier van paardenhouden.

*** 23 juni 2012: filmpje zomerweide
Zo ziet het eruit als de paarden "losgelaten" worden in de zomerweide. Klik hier.

*** 23 juni 2012: ponykamp
We zijn alweer bezig met de voorbereidingen voor het ponykamp: Ridders en Jonkvrouwen in kasteel de Bente...

*** 21 juni 2012 Donna
Donna is vanaf nu officieel lid van de kudde van Natuurlijk Paardleiden. Ze liep al in de lessen, maar toen was ze nog van Patricia, ons buurmeisje. Patricia heeft het paardrijden (even) opgegeven. Ook al is Donna nog niet zo lang bij ons, het gaat bijzonder goed. Vandaag heeft ze een goede beginnersles gedaan met grondwerk, een gevorderde les met galop en is ze op wandeling meegeweest naar het bos met Vidar en Joya. Madelief is haar nieuwe bijrijder. Zet 'm op Donna en Madelief!

*** 14 juni 2012 Julia is jarig. Hieperdepiep hoeraaaaa! 18 jaar alweer!

*** 11 juni 2012 Lisanne stopt met lessen omdat ze een eigen paardje krijgt. We gaan haar missen, he Vidar?

*** 28 mei 2012 Vidar is jarig. Hieperdepiep hoeraaaaa! Acht jaartjes jong!

*** 27 mei 2012 Joya's schuilstal, bijna af...

*** eerder dit voorjaar
Remco de hoefbekapper (en vriend) was een weekje bij ons met Anouk en Seppe. Seppe zit al op paarden zolang als ik me kan herinneren. Hij heeft vooral een bijzondere band met Weidelief: hij kan gewoon onder haar benen liggen spelen, zij houdt haar hoofd laag en beschermt hem. Voor wie Weidelief kent... Dit voorjaar mocht hij voor het eerst op Vidar zitten, rijden en voltige-oefeningen doen. Het kleine mannetje zit op de circusschool en dat kon je goed merken: balans als een huis, nergens bang voor. Hij heeft achterstevoren gezeten en op Vidar gestaan zelfs. Jong geleerd...

*** 14 mei 2012
Eliza: "Het afscheid vanmorgen van Joya viel niet mee ... nadat deze liefde helemaal wat ontstaan moest ik haar vanmorgen alweer uit haar weitje halen om mee te nemen naar huis. Ik moest een traantje wegpinken toen we bij Sylvia wegreden ... ze bleven maar naar elkaar kijken. De terugreis verliep vlotjes in een vrolijk tempo en met een vrolijk paard.Onderweg natuurlijk pauzes genomen op T Scharreveld waar de Hooglanders lopen. Eenmaal thuis werd Yentle hartelijk ontvangen door Toska en Speedy en ook door Henk natuurlijk. Ze heeft het super gedaan , mijn merrie van 23 jaar .... dit smaakt naar meer ...."

***13 mei 2012
Eliza Oldenkamp (Beilen): "Gisteravond zijn Yentle en ik naar Sylvia gereden in 3 uur, eenmaal aangekomen stond er al iets lekkers klaar voor Yentle en na het afzadelen mocht ze kennismaken met Joya. Nou mevrouw nam gelijk de eerste de beste etensbak in beslag :-) terwijl die lieve Joya als een echte gentleman deze dame voor liet .... Vidar knipoogde vanachter het hekje ... yentle knipoogte terug ... ik hoop dat ze goed heeft geslapen. Ik neem nu eerst een kopje thee, daarna weer naar Witteveen voor een verassingszondag .... ben heel benieuwd ( foto 's volgen ) ha ha ... leuk

Vanmorgen was ik om 10 uur bij Sylvia, Yentle stond heerlijk te eten en kwam me met een vieze snoet verwelkomen. Ik mocht gaan opzadelen en na een kleine uitleg werden wij met routebeschrijving op pad gestuurd :-) naar het grote bos. Het was een prachtige route die Sylvia voor ons had bedacht door het bos van Witteveen ... langs prachtige paadjes waar we lekker konden scheuren. Op de picknickplaats hebben Sylvia en ik lekkere broodjes gegeten en Yentle werd verwend met een lekkere paardenkoek en grasjes. Na de lunch ben ik weer opgestapt en achter Sylvia langs een prachtig vennetje gereden. Het laatste stukje nog even een galopje gemaakt en daarna uitstappen en weer terug naar "huis". Yentle mocht daarna lekker bij Joya in de wei grazen in het zonnetje. Tjonge wat een heerlijke ochtend met z'n allen!"

*** Een wandeling met Joya
Op een frisse, maar zonnige zaterdagochtend met een blij westernpaard op stap.

Madelief en Joya, 12 mei 2012

 


Zio en haar maatje lekker aan het kroelen. Zio is er bij gaan liggen. (Foto en paarden van Sussanne de Breed)

*** Een schuilstal voor Joya 2, 3, 4 en 5 mei 2012

Het ontwerp, de tekening, de maatvoering en de plek waar we het hout besteld hebben zijn allemaal ideeën van Ingrid!

28 april 2012 De zaterdag voor de mei-vakantie
Bijna vakantie, dus we gingen op stap met Jan en Obelix. Eerst nog even spelen en toen vertrokken we. Halverwege zijn we gestopt bij de Gelpenhoeve om nog meer te spelen. Arme Anna had haar voet bezeerd. Weer een leuk begin van de vakantie, kijk maar:

 

*** 17 april 2012
Een verjaardag met een gaatje was het gisteren voor Joya. Eind van de middag stond hij te baden in het zweet, te trillen en kon niet meer lopen. De DA dacht spierbevangenheid, maar zodra hij hem zag wist hij dat het dat niet was. Darmen, longen en hart klonken goed, dus waarschijnlijk zijn het blaasstenen geweest. Om 18 uur kreeg hij een spierverslapper en pijnstillers. Dat ging meteen beter, hij ging eten, drinken en lopen. Nadat hij geplast had om 21 uur was hij weer ok. Ben nog wel even gaan checken vannacht, maar ik hoop dat het nu klaar is...

 

*** Joya loopt weer in de lessen
Na een zware winter met veel regen en wind geniet Joya weer van het voorjaar. Even dacht ik dat hij het einde van de winter niet meer zou halen, maar hij is er weer doorheen. Voorzichtig loopt hij weer mee, vooral omdat hij het zelf zo graag doet. Zet 'm op, Joya!

 

*** Oscar de GVR
Opzadelen, opstijgen en lichtrijden is lastig om te leren. Je kunt het met een echt paard leren, maar de paarden vinden het helemaal niet erg dat er een "speciaal" paard voor is gekomen: Oscar de GVR. Oscar blijft altijd rustig staan, bijt en schopt niet en verdraagt alles. Waar vind je nou zo'n paard? (GVR? Wat betekent dat eigenlijk?)

 

*** Tekeningen en verhalen
Madelief, Julia (zusje van Anna) en Tessa (mijn nichtje) hebben deze tekeningen en verhalen voor me gemaakt. Bedankt meiden!

 

*** voorbereidingen voor de trektocht met Caroline en Olivia
Voorjaarsvakantie is altijd goed om nieuwe dingen te proberen. Caroline heeft inmiddels vier paarden, waaronder Olivia. Olivia is een voormalige fokmerrie van 19. Ze mag van haar pensioen genieten bij Caroline. We gingen uitproberen wat er mogelijk was met haar. Op de trailer zetten bleek geen probleem. Ze kwam ook weer moeiteloos uit de trailer. In het weiland vond ze het nog wat spannend, vooral omdat ze alleen stond. Daarom hebben we Joya erbij gezet. De kaarten waren geschud in minder dan 3 seconden: ze snuffelden wat aan elkaar, Joya draaide zijn zij naar haar toe en ze liepen als "treintje" weg door het hele weiland in volmaakte harmonie alsof ze elkaar na jaren weer teruggevonden hadden. Joya voorop.
Terwijl Olivia en Joya aan elkaar aan het wennen waren, zijn we bij de andere paarden gaan kijken. Het was prachtig zonnig weer met een strakblauwe hemel. De paarden genoten er zichtbaar van. Vidar lag op de zandbult en Donna ging er ook bij liggen. Ik ging Vidar knuffelen terwijl ik op zijn rug ging zitten. Toen hij aanstalten maakte om op te staan, moest ik er even van overtuigd worden dat ik wel kon blijven zitten. Wel spannend, maar het viel erg mee. Het voelde wel stoer.

Na een poosje besloten we zadels te gaan passen. Olivia is een grote KWPN-merrie met een behoorlijke schoft. De Barefoot Cheyenne van Joya moest het worden. Ik heb haar gezadeld, wat haar niet erg verontrustte. Daarna wat "friendly game", om te zien of ze het nog spannend zou gaan vinden. Maar toen ze er best rustig bijstond, heb ik mijn voet in de stijgbeugel gezet. Nog geen reactie, daarom ben ik over haar heen gaan hangen. Oeps, toch een beetje spannend voor Olivia. Rustig eraf en nog een paar keer erop. Dat ging best goed.
De volgende dag hebben we nog een ander zadel geprobeerd en is Caroline er zelf op gaan zitten. Geen probleem. 's Middags hebben we Olivia en Joya gezadeld meegenomen voor een wandeling door het bos. Ze had pas een paar keer gewandeld met Caroline, dus samen het bos in was best spannend. Ook nog zo'n zadel op je rug met flapperende beugels valt niet mee. Maar Olivia deed het heel goed. De kalme rust van Joya helpt natuurlijk ook. Op de speelweide mochten ze gras eten. Daar is Caroline nog even op Olivia gestapt voor de foto.

Op de laatste dag hebben we een hele lange wandeling gemaakt met Olivia, Vidar en Donna. Dan merk je dat de paarden niet aan elkaar gewend zijn. Vidar hield Olivia goed in de gaten, maar dat had niet altijd een goed effect. Ze maakten elkaar soms aan het schrikken. Dan schrok een van de twee een beetje waar de ander dan weer van schrok waar de eerste dan weer van schrok. En Donna? Die liep onverstoorbaar door, de meest stabiele van de drie. Na de wandeling kregen de paarden even pauze. Wij gingen naar Equixantos in Beilen voor een Barefoot leenzadel. Die moesten we natuurlijk uitproberen. Heerlijk zadel.


Moe maar voldaan sloten we deze dagen af. Met als plan: de generale repetitie in de mei-vakantie om uiteindelijk in de zomervakantie op een heuse trektocht te gaan met Olivia en Vidar.

*** begin van de voorjaarsvakantie 2012
Met de leskinderen van de zaterdag plus Patricia hebben we er een leuke les van gemaakt. Ondanks het ongebruikelijke tijdstip aan het begin van de middag kwamen de kinderen slaperig aan. Maar na een korte sessie op de trampoline ging het al een stuk beter. Daarna paarden poetsen en vlechten en spelletjes doen. Tally Ho, Annemaria Koekoek, stoelendans en meer van dat soort dingen. We hebben nog de indianensprong geoefend en met Joya geknuffeld. Weer een leuke les. Klik hier voor de foto's.

*** Verliefd zijn is... alles samen willen doen
Zaterdagochtend kwamen Madelief en ik terug van een wandeling met Donna en Vidar, toen we besloten ze samen in de wei te zetten. Tijdens de wandeling hielden ze elkaar al in de gaten, maar in het weiland werd het pas echt klef. Kijk maar naar deze foto-serie. Voor degenen die Vidar niet zo goed kennen: er heeft nog nooit iemand samen met hem gegeten of gedronken. Hij claimt altijd alles voor zichzelf. Een overblijfsel aan zijn eerste levensjaar waarin voedsel niet vanzelfsprekend was.

*** 11 februari 2012 Vidar superfjord

*** Kunnen paarden verliefd worden?
Ik zeg: zeker weten! Ik heb het nu twee keer zien gebeuren.Eerst zag ik hoe Julia helemaal verliefd achter Vidar aanliep, tegen hem aan stond te soezen en niet meer van zijde week. En nu is Vidar zelf verliefd, maar niet op Julia. Hij heeft zijn hart aan Donna gegeven. Liefde op het eerste gezicht is het niet, want een nieuw paard in de kudde geeft een hoop onrust. Maar toen het stof was neergedaald en de dagelijkse routine terugkwam is het toch ergens gebeurd: toen ik vorige week naar buiten liep zag ik de meeste paarden staan, maar Donna en Vidar waren nergens te bekennen. Het was al donker, dus ik moest echt op zoek. Ik vond ze in de schuilstal, uit het zicht van de hele wereld met hun hoofden zwijmelend bij elkaar. Ik weet niet of Donna verliefd is, of dat ze zo'n knappe vent wel een leuke metgezel vindt in de kudde, maar Vidar was helemaal high. Hij had een blik in zijn ogen die verraadde dat hij ver heen was. Donna wil niet meer op stal en begint zich goed aan te passen aan het leven buiten in de kudde. Normaal gesproken maakt Vidar zich 's avonds nog even los van de kudde om met mij te kroelen en een klein snoeperijtje te halen, maar dat hoefde ineens niet meer. Nu zie ik ze vaak samen lopen, samen eten, samen doezelen, samen kroelen. Lief!

*** 5 februari 2012: een zadel voor Donna
Wat een zoektocht steeds: nu weer een goed zadel voor Donna. Maar het is weer gelukt. Met dank aan Equi Totaal. Dit is een lichtgewicht (2 kg) boomloos 17 inch zadel met stevige kussens om de ruggegraat vrij te houden en met verplaatsbare stijgbeugelophanging. Klein genoeg om op haar korte rug te passen, groot genoeg om een groter kind of kleine bijrijder (Simone) te kunnen hebben, licht genoeg voor de kinderen om Donna zelf op te zadelen, goedkoop en het ziet er ook nog leuk uit, dat zwart met blauw. (Donna lijkt een zwart paard, totdat je iets zwarts op haar legt, dan is ze donkerbruin. Maar leg je iets bruins op haar, dan is ze toch echt zwart.)

*** 5 februari 2012 WINTER
Ik klaag niet meer: het is winter! De paarden mogen onbeperkt eten, dus ik hoef maar 1x per dag de bakken vol te laden. Wel goed ingepakt natuurlijk. De koudbloeden genieten van dit weer. Donna en Joya staan onder een deken. Joya zelfs onder een 400 grams deken met nekstuk. Hij krijgt allemaal lekkere hapjes om op gewicht te blijven: gehakseld gras, brood, slobber, koeken en onbeperkt kuil. De waterbakken bevriezen, maar dat is dan ook het enige lastige. De dag voor de eerste echte vorst hebben Malou en ik nog een roundpen opgebouwd in het weiland, dus we kunnen gewoon door blijven rijden. Wel iets actiever dan normaal, voltige bijvoorbeeld. We hebben al een paar dagen volop zon en de paarden staan dan in de wei gelukkig te zijn.

*** 23 januari 2012: winter?
Klagen over het weer is niet origineel, maar ik vind dat ik nu toch wel iets mag zeggen. Een Duitse weersite had drie maanden sneeuw voorspeld, maar het zijn drie maanden regen geworden. Neerslag, dat klopte wel dus. Mijn rijbak staat al maanden blank. We hebben hier zo'n kleilaag in de grond zitten, waardoor het water niet wegloopt. Er zit dreinage onder de rijbak, maar die doet het niet meer, kennelijk. In het weiland rijden is ook geen optie, want je glibbert alle kanten op. De hele graslaag gaat kapot. Zelfs het bos is onbegaanbaar geworden, modder en andere narigheid. Op naar het voorjaar?

*** 10 januari 2012
Het perfecte paard
Dit is de titel van een boek van Micheal Peace en Lesley Bayley. Op pagina 36 staan de basisvaardigheden die een paard zou moeten hebben. Het lijkt me leuk om die op dit moment te benoemen voor Donna en dan over een jaar nog eens te kijken.

Vaardigheden

oktober 2011

10 januari 2012

2 maart 2012

Zich makkelijk laten leiden

nee

ja

ja

zich laten vastzetten

nee, krijgt zelfs de paardenknoop los met handige rukjes

nog niet lang, maar gaat steeds beter

ja

algemene handelingen accepteren (voeten optillen e.d.)

met veel ongeduld en gedreutel

nog steeds wat gedreutel, maar na beweging gaat het beter

ja

Accepteren dat het hoofd wordt aangeraakt

perfect, je kan zelfs iets over haar hoofd hangen

nvt

ja

Stilstaan bij het verzorgen

nee

steeds vaker, vooral als er niets op volgt, zoals opzadelen voor een les

ja

accepteren dat ze wordt gewassen

niet geprobeerd

niet geprobeerd

niet geprobeerd

gemakkelijk te zadelen en op te tomen

niet stilstaan, voeten bewegen, proberen te bijten

onzeker, hoofd naar je toe buigen, dreigen om te bijten, accepteert je pas na een tijdje aan haar zijkant met veel friendly game

ja

luistert goed aan de lange lijnen

nog niet gedaan

nog niet gedaan

nog niet gedaan

oplettend en meewerkend naar haar begeleider

helemaal niet

ja, vooral met mij, maar ook steeds meer met anderen

ja

stilstaan bij opstijgen

nee

nee

ja

stilstaan bij scheren

nvt

nvt

nvt

gemakkelijk te vangen

ja

ja

ja

Ik heb ook net het boek "het rijpaard" gelezen van Perry Wood. Hij zegt dat je van bijna ieder paard een ideale partner kan maken. Ik heb dat stadium bereikt met Joya en ook met Vidar gaat het heel goed. Ik ben die tips in de praktijk aan het brengen voor Donna. Gisteren ging het even mis, we waren over de "magische grens" en ze raakte in paniek. Dat hoort ook bij elkaar leren kennen: weten waar de grens ligt. Vandaag zijn we naar buiten geweest met Joya erbij, dat ging helemaal goed. Ook al kwamen we op plekken waar ze nog niet geweest was.

Deze winter moet ze maar vaak mee naar buiten met Joya, het dorp en het bos leren kennen. Ondertussen werken we in de bak aan opzadelen, aanraken, grondwerk en lange lijnenwerk. Als het weer weer beter wordt en de kinderen weer terugkomen zien ze een heel ander paard. "Ik wil op Donna", "nee, ik mag nu"...

*** 1 januari 2012 GELUKKIG NIEUWJAAR!
Het ging heel goed met de paarden en het vuurwerk. Ik ga altijd naar buiten om bij de paarden te zijn. Ieder jaar is het anders. Nu is de kudde al wat langer in deze samenstelling bij elkaar en ze kennen mij inmiddels aardig goed. Vorig jaar liep Weidelief nog door de bak te rennen met de pony's en Andora achter zich aan. Dit jaar keek ze echt naar mij. Toen ik na een paar knallen nog net zo rustig was als voor de knallen, vond ze dat ik betrouwbaar genoeg was om bij me te blijven staan. Ik heb haar verteld waarom mensen dat eigenlijk doen met vuurwerk en ze leek naar me te luisteren. Waarschijnlijk luisterde ze alleen maar of er echt geen paniek in mijn stem klonk, maar toch. Joya stond in de bak aan de andere kant van de bakrand. Hij vond het wel welletjes met dat vuurwerk en begon ongeduldig met zijn hoef te schrapen. Dat vond Weidelief niet goed. Als we besloten hadden om allemaal rustig te blijven, dan hij ook. Ze probeerde hem te bijten en hij kalmeerde. Charly stond aan Weidelief vastgeplakt en was in dezelfde energie als zij. Julia stond aan Vidar vastgeplakt, maar Vidar was er niet meer helemaal. Toen ik hem riep schrok hij uit zijn katatonie, daar was hij weer en... weg was hij weer. Toen de ergste knallen voorbij waren ben ik een beetje gaan rondrommelen in de bak. De paarden zagen dat het ok was en ontspanden. Tijd voor hooi en boterhammen. Vidar werd weer "wakker" en ging lekker eten. De rest van de kudde volgde ontspannen.

*** 24 december 2011 begin van de kerstvakantie
De zaterdag voor een schoolvakantie gaan we altijd iets leuks doen. Alsof we het zo besteld hadden, scheen de zon! Om tien uur zijn we gaan wandelen met de paarden. Nicole en Anna, de kleine meiden, liepen ieder aan een kant van Joya. Joya liep achteraan de kolonne. Hij loopt niet zo snel meer en had wat last van stalbenen (terwijl hij al jaren niet meer op stal heeft gestaan. Dus...). Madelief liep in het midden met Donna. Malou en ik liepen samen met Vidar voorop. Normaal gesproken is Donna de snelste, maar ik weet niet wat Vidar had, maar hij had er flink de gang in. Malou zei dat hij had gehoord dat we grasjes gingen eten, daarom liep hij zo snel. Dat was het vast. Madelief deed het heel goed met Donna, die zich het liefste als een verwend meisje gedraagd (Niet doe-oen, ik kan het zeeeeluf wel...) Madelief liet zich niet van de wijs brengen. Anna en Nicole liepen er rustig achteraan met Joya terwijl ze lekker aan het kletsen waren. Dat wij zover voorop lagen kon ze niet veel schelen. Toen we terugkwamen, mocht Joya lekker in het weiland. Donna en Vidar gingen samen in de bak.

Toen kwam Jan aanrijden met de kar waar Ivan voor liep. Om de beurt mochten de kinderen mennen in het bos. Voor Anna de eerste keer. We hadden erg veel lol, omdat Anna alle verhalen voor de eerste keer hoorde van het Apenbos, het Heksenbos en het Kabouterbos. Vooral de truc met de balk was erg leuk! Onderweg chocomel en koekjes en natuurlijk heel hard Jingle Bells zingen. Je kon Nicole in het hele bos horen. Gelukkig maar dat Ivan overal tegen kan!

FIJNE VAKANTIE! TOT IN HET NIEUWE JAAR!

*** 23 december 2011 Donna
Denk je een kant-en-klaar paard te hebben blijkt al die ervaring ineens niet meer zo belangrijk te zijn. Donna, die altijd op stal heeft gestaan, heeft het zichtbaar moeilijk met haar nieuwe leven. Alhoewel het weer haar niets lijkt te doen, vindt ze het maar een rare routine om zoveel buiten te staan met een kudde om je heen. 's Nachts staat ze nog wel op stal, maar ik ben blij om te zien dat het me steeds meer moeite kost om haar op stal te zetten. Ze loopt wel mee omdat ik het vraag, maar van harte gaat het niet meer. Nog zoiets: de eerste weken liep ze "braaf" met leskinderen door de bak, de roundpen en het bos, maar ineens bleek dat brave gedrag een overlevingsmodus te zijn. Na de ophol-sla-actie met Madelief en nadat ze Anna er af gebokt had om niets, werd het tijd voor een andere aanpak. Nu ga ik met haar om als "project". Bijna alsof ze nog groen is, want op sommige gebieden is ze dat ook gewoon. Die verandering in mijn denken was een goeie. Inmiddels volgt ze netjes aan het leidtouw, loopt niet meer tegen me aan, stopt als ik stop, draaft aan als ik versnel en stopt weer als het moet. Ze let op en denkt na. Ze accepteert mij als leider. Cirkels gaan goed, achterwaarts nog niet helemaal. Wijken voor druk gaat prima, zolang ze blijft nadenken. Uit het gras komen wanneer ik daar om vraag gaat super. Ze laat het halster rustig om doen, maar afdoen moet altijd gehaast kennelijk. Haar grootste probleem is alleen van huis gaan. Dat had ze nog nooit gedaan. We zijn heel klein begonnen, op het erf. Daarna kleine stukjes van het erf af. Gisteren zijn we even naar Patricia gewandeld om even een doel te hebben. Vandaag zijn we de Bente afgelopen terwijl we allerlei leid- en volg oefeningen deden. Leuk paardje! Die komt er wel...

*** 28 november 2011
Na onze ongelukkige ren- en valpartij van twee weken geleden met Donna en Vidar, leek het me ineens een goed idee om alle kinderen de eenteugelstop en de noodafsprong te leren. Goed idee? Sommige zijn wat, ehm, stram en anderen in de groei. Het was niet de meest "atletische" dag, maar wel een hele leuke!

*** 17 oktober 2011, begin van de herfstvakantie
Op de zaterdag die een schoolvakantie inluidt doen we altijd iets leuks. Nu Donna er bij is gekomen, konden we ineens met 6 kinderen het bos in. Best spannend, want er reden allemaal trekkers met grote aanhangers vol met gehakselde mais. Maar... Donna is enorm verkeersmak en Vidar kon zich er goed aan optrekken. We zijn naar de speelweide gegaan. Daar heeft Madelief Donna nog even "getest". Het was een heerlijke rit met prachtig weer, brave paarden en kinderen die zich amuseerden. Wat wil je nog meer?

*** 9 oktober 2011 Nieuw: pony Donna
Patricia's liefste wens was het hebben van een eigen pony. Ik kon wel goed een pony erbij hebben voor de kinderlessen. Zo was er een plannetje geboren. Ze heet Donna en ze is zaterdag aangekomen. Ze is een 11 jarige kindvriendelijke d-pony.

*** Anna's eerste les, 3 oktober 2011

*** De poetsplaats
Weer een nieuwe aanwinst: western aanbindpalen op de poetsplaats. Dank zij een creatieve uitspatting van Ingrid, uitvoerig getest door Lisanne:

*** Wringhek
We hebben een nieuwe aanwinst: een echt Drents wringhek. Het is de opening van het Paddock Paradise naar de Kanweg. Met dank aan Henk Euving (06-28923916) van de Hekkerij in Meppen. Hij heeft ook onze mooie bakrand gemaakt. (Zie elders op deze pagina.)

*** Hooinetten
Ik heb een hooinet gekocht bij www.hooinet.nl. Er kan bijna een hele baal in. Zij hebben hooinetten met heel kleine mazen die je tussen twee palen kan spannen. Heel handig als je koudbloeden hebt (of andere paarden) die al dik worden als je "gras" fluistert. Van de winter moet er goed gegeten worden om warm te blijven, maar niet persé veel. Ze moeten moeite doen om wat te eten, het hooi waait niet weg, het wordt niet vertrapt en het gaat dus langer mee. Ik heb dit hooinet en die van Little Bit inmiddels getest. Ik was bang dat ze uit frustratie de hele boel stuk zouden maken, maar nee, ze staan heel braaf tot aan de ochtend te peuteren met het hooi. Het werkt!

***Horse Event
Het was weer een mooie, leerzame, inspirerende ervaring. Na zoveel mogelijk demo's en lezingen te hebben bezocht ben ik me te buiten gegaan aan paardenboeken, een hooizak van Little Bit en een side-pull touwhalster voor Vidar.

Inspirerend was vooral het optreden van Jean François Pignon. Hij is een Fransman die al jaren shows geeft waarin hij met zijn paarden speelt in vrijheid met veel humor en liefde. Ook rijdt hij zonder enig tuig. Kijk maar eens op Youtube. Hij past in mijn rijtje helden: Pat Parelli, Tracy Westfall, Alexander Nevzorov, Karen Rohlf (sinds de studiegroep) en nu dus ook Jean François Pignon!

*** Andora is verhuisd
De Paardenmarke is een bedrijf in Gees waar Mariette Zijderlaan paardrijlessen geeft. Haar basis is dezelfde als de mijne: een zoveel mogelijk natuurlijke omgang met de paarden. Dus een Paddock Paradise voor de huisvesting en natuurlijke trainingsmethoden. Omdat Esther naar Erm is verhuisd en omdat er bij de Paardenmarke nieuwe kansen liggen voor zowel Andora als Esther is ze nu dus verhuisd. Ze zal getraind gaan worden door Mariette en daarna ingezet worden in de lessen en voor buitenritten. Zet 'm op Andora!

*** vakantie!
Net terug van het eerste deel van de vakantie en dan al nieuwe verhalen. Op de camping waar we stonden ontmoetten we twee paardenmeisjes Lisanne (links) en Puk. Ze trainen en verzorgen de pony's die op de camping wonen. Dit zijn ze:

Op de wei van een buurvrouw van de camping stond een pony samen met een geit. Iedere dag gingen we even knuffelen. Wat een komisch stel die twee! De merre wilde heel graag geknuffeld worden en liet niet toe dat het geitje in de buurt kwam. Dat maakte ze goed duidelijk. Het geitje reageerde door zich met vrolijke bokkensprongen uit de voeten te maken. Maar als ze de kans kreeg liet ze zich ook graag aaien. Dit zijn ze:

*** Ponykamp 2011
Foto's van dag 1, dag 2 en dag 3.

Op 25, 26 en 27 juli hebben we ponykamp gehouden met uiteindelijk 9 kinderen. Het thema was cowboys en indianen. Dus verkleedkleren en de paarden in stijl. Nadat we koffie hebben gedronken met de ouders hebben we de tenten opgezet. Daarna was het tijd voor WildWestbrood. Overlangs gesneden brood met vier verschillende belegjes. Ingrid en Inge hebben het brood geserveerd op een lange plank!
Daarna hebben de kinderen de paarden versierd in WildWest stijl. Arme paarden: met veren, klei, verf en kralen stonden ze in de wei naar me te kijken met zo'n: moet dit nou? De kinderen waren in hun nopjes. Gelukkig voor de paarden ging het regenen en spoelde het meeste er wel weer af. En nog beter: de kinderen gingen naar de grote cursusruimte om mega-spellen te spelen. Verder moesten ze nog foto-lijstjes maken, in hun dagboekjes schrijven en de Bonte Avond voorbereiden. Na het eten hebben we marshmallows geroosterd en liedjes gezongen bij het vuur. Op tijd naar bed met de afspraak: je hoeft niet te slapen, als je maar in je tent blijft. Dat ging goed.

De volgende ochtend hoorde ik om half 6 (!) de eerste kids al weer kletsen. Na het ontbijt hebben we de paarden gezadeld en zijn als bonte parade met kinderen, paarden, fietsen en steppen naar het bos gegaan. Op de zomerweide hebben we geluncht. Ingrid is de lunch komen brengen met een zeil om op te zitten en natuurlijk de voetbal van Rinke. Toen Vidar door had dat er eten op het zeil lag, wilde hij wel even komen buurten. Hij zette voorzichtig een hoefje op het zeil, waarop wij met tien handen op het zeil roffelden. Oei, dat was niet leuk, voetje eraf. Stiekem nog maar eens proberen, getsie, weer dat geroffel, nou, dan steek ik mijn nek wel helemaal uit. Grappig zo'n paardje.
De kinderen waren al aardig moe, maar er stond nog een speurtocht op het programma. Een stoute Indiaan had een veulen gestolen. We moesten hem vinden voordat hij het zou verkopen op de Zuidlaarder paardenmarkt. Het werd al een beetje donker en we moesten een stukje door het bos. Handig genoeg gaan de kinderen elkaar dan spookverhalen vertellen. Dus ik had allemaal bange kinderen om me heen. Eentje was zelfs te moe om te lopen, die had ik op m'n rug. Maar we hebben de stouterik gevonden en overmeesterd. Missie geslaagd.
Na broodjes knakworst bij het vuur was het echt kindertjes-bedtijd. Ik heb ze niet meer gehoord en de volgende ochtend moesten we ze twee keer wakker maken! Wat we natuurlijk zonder medelijden hebben gedaan :)

De laatste dag stond er iets leuks op het programma: voltige en mennen. De helft van de groep ging het ene doen en de andere helft het andere, 's middags andersom. Daarna moest de Bonte Avond nog voorbereid worden en de boel moest nog versierd worden, druk druk druk! De ouders kwamen na de bbq en mochten op banken voor het geimproviseerde toneel plaatsnemen met koffie en thee. De kinderen hadden wat stukjes voorbereid en Ingrid heeft nog twee liedjes begeleid op de gitaar.

Achteraf kunnen we zeggen dat het echt een succes was: geen schrammen en builen (of erger!). Geen val- en huilpartijen, weinig heimwee, geen ruzie. Alleen maar leuk en gezellig. De kinderen hielpen elkaar goed. Ze hebben ook goed meegedaan met tafel dekken en afruimen. Iedereen heeft zich reuze vermaakt. Maar dat is wel te zien op de foto's.

***juli 2011: een nieuw zadel voor Vidar
Wat een zoektocht. Mijn Fjord Vidar heeft een lastige rug om een goed zadel te vinden. Ik rij boomloos, dus ik zocht ook naar een boomloos zadel voor Vidar. De Barefoot Cheyenne die zo geweldig ligt op Joya, schuift bij Vidar helemaal naar achteren. Hij heeft nauwelijks een schoft, een vlakke rug en weinig billen. Niet ideaal. Alles heb ik geprobeerd: western, barebackpads, met merk en zonder merk... Eindelijk na acht maanden heb ik een goed zadel. Ik heb het gevonden bij Francis Wagner. Ze was zeer behulpzaam en begreep het probleem helemaal. Ik heb haar wat foto's opgestuurd van Vidar en ze ging met me meedenken. Uiteindelijk was dit het derde zadel dat ze me opstuurde en dat was dus goed! Bedankt Francis! Mocht iemand contact met haar willen opnemen: 06-17038764

***15 mei 2011: gisteren was het Open Huis. We hebben zo'n 75 mensen mogen ontvangen. Relaties, vrienden, buren en familie. We hadden op verschillende plekken workshops. Verder was de schuur een soort ontvangstruimte waar ook koffie gedronken kon worden. 's Morgens heb ik met mijn leskinderen demonstraties gegeven. Poetsen, vlechten, obstakelparcours, mennen met de driewielerstep, rijden en spellen doen. Ook hebben we kettingen gemaakt voor de paarden gebaseerd op het Indiaanse idee van een rythym bead. De paarden waren er zichtbaar blij mee, vooral Weidelief.
Hier zijn de foto's van de paardenworkshop.

*** Op zaterdag 14 mei a.s. is het dan zover: Natuurlijk Paardleiden, Lezen Natuurlijk en Natuurlijk Leiderschap organiseren hun eerste open huis op eigen locatie. We willen op die dag graag aan iedereen onze mooie en vooral toepasselijke accomodatie aan de Bente in Witteveen aan u showen. U bent van harte welkom van 10.00 tot 12.00 uur.

***Driewieler
Na de mislukking met de kar heb ik nu iets goeds gevonden: een driewieler. Onverwoestbaar, wendbaar en nog belangrijker: niet eng voor de paarden. Kijk maar:

*** Eindelijk! We hebben een nieuwe bakrand. De oude was een samenraapsel van planken en afzetlint. Niet echt charmant. Met de Open Dag op 14 mei en de Talentenshow op 29 mei voor de deur mocht het wel een beetje meer repré worden.
Behalve de bakrand is de buitenrand ook opgeknapt. Voor, bij de weg, staan mooie struikjes, gele Kornoelje en iets met stekels. (Mijn botanische kennis is niet mee-ontwikkeld met mijn paardenkennis). En langs de kant van het huis hebben we alle palen vernieuwd. Laat de gasten en de klanten maar komen! Klik hier.

*** Poepscheppen
Het is geen pretje! Na 6 weken vorst ligt er een ontzettende berg mest van de paarden. Niet weg te krijgen. Vooral niet omdat de kruiwagen snel te zwaar wordt om te tillen. Oplossing (na veel zoeken): een electrische kruiwagen. Ze zijn kennelijk nog vrij nieuw, want ik ben ze tweedehands nog niet tegengekomen.

 

*** 2 januari 2011 Het verhaal van Pomme, geschreven door haar eigenaar José Houtman:

 

*** the master himself, Pat Parelli, laat hier mijn ultieme doel zien.

*** 14 december 2010: Lisanne (9) heeft vandaag een spreekbeurt over mij en mijn paardjes houden. Ze heeft er een "goed" voor gekregen! Goed gedaan Lisanne! Dit zijn de foto's die haar moeder ervoor gemaakt heeft.

*** november 2010: Vidar voor de kar is geen succes gebleken.
Hij blijft het eng vinden. Charly daarentegen loopt inmiddels regelmatig voor de slee en voor het geimproviseerde karretje met een borsttuigje. Met plezier! Het kleine, dikke jongetje loopt te sjouwen dat het een lieve lust is. Dus: sulky verkocht en nu ben ik op zoek naar een licht vierwielertje voor Charly. Een tweewieler leunt te veel op hem. In draf gaat de hele kar op zijn rug "dansen". Dat gebeurt met grotere paarden ook wel, maar die kunnen verhoudingsgewijs meer hebben.

*** 30 juni 2010: Inmiddels is Weidelief al zo twee maanden kuddeleider. De gezondheid van Julia laat te wensen over. Ze heeft het stokje overgedragen. Weidelief doet het goed: ze brengt rust in de kudde. Ze heeft het op een akkoordje gegooid met Vidar: hij mag zich als de hengst gedragen, als hij haar maar accepteert als leidende merrie. Dat gaat goed. Weidelief heeft Charly erbij betrokken. Ze heeft ook voor elkaar gekregen dat iedereen wat vriendelijker omgaat met Joya. Andora had ze al onder haar hoede. Ze heeft haar eigenlijk helemaal opgevoed in de paardenmanieren. Ondertussen kan ik helemaal niets meer met haar. Dat moet ik maar accepteren. Tenzij iemand een beter idee heeft?

*** 25 maart 2010: Natuurlijk Leiderschap
Het zusterbedrijf is inmiddels ook gestart met trainingen geven op onze eigen lokatie in de nieuwe cursusruimte. Voor de nieuwe cursus is er een promo-filmpje gemaakt met Joya als coach en een glimpje Vidar.

*** 15 maart 2010: clickertraining
Mijn laatste hoop om Weidelief een andere taak te geven dan die van adjunct-kuddeleider (wat ze goed doet trouwens) is clickertraining. Afgelopen zaterdag was hier een ervaren clickertrainster uit Groningen, Sandra, die ons op weg heeft geholpen. Weidelief deed het goed en vond het leuk. Sandra zag ook wel hoe geraffineerd ze is en waarschuwde me dat ik me niet door Weidelief moest gaan laten trainen.
Ik was wel een beetje "ontstemd" over het gemak waarmee ze haar voeten optilde voor een KLIK en een stukje wortel. Remco de hoefbekapper is na een jaar zover dat hij haar behoorlijk uit de hand kan bekappen, maar ze kan dus echt wel in het vervolg haar eigen voeten omhoog houden! Stapje voor stapje ga ik aan de slag. Voeten geven, voeten op de standaard houden, volgen en stilstaan, wandelen, opzadelen, dubbele lange lijnen, vrijheidsdresuur... of loop ik weer te hard van stapel?

*** 16 februari 2010: circus met paarden
Geinspireerd door het boek "het paard als leermeester" heb ik gisteren de eerste kinderles gedaan met voltige. Nog niet echt helemaal zoals op wedstrijden, maar een aantal basisoefeningen. Wauw, dat was leuk! De kinderen durfden veel en Vidar vond het prima.

*** 15 februari 2010: we beginnen met een nieuwe activiteit: bemiddeling. Paarden moeten soms naar een nieuw huis en paardenliefhebbers zoeken soms een nieuw paard. Bemiddeling is soms gewenst.

*** 4 februari 2010: wauw!
Zou dit niet geweldig zijn!! Filmpje van Tracy Westfall.

*** 3 februari 2010: 7 weken sneeuw
Het is nu wel weer leuk geweest, vind ik. Maar de paarden vermaken zich prima. Bijna geen lessen om te doen, af en toe een stapritje in het bos. Alleen Vidar begint als jonge fjord wat opgebouwde energie te krijgen die hij niet altijd goed kan kanaliseren. Joya, de ervaren rot, kun je na weken rust zo opzadelen voor een buitenritje. Superpaard!

*** oudejaarsavond 2009, Weidelief als kuddeleider
Vidar, die altijd zo bazig doet, was zo bang voor het vuurwerk dat hij vergat dat hij de baas wil zijn. Helemaal alleen stuiterde hij door de bak. Weidelief maakte er handig gebruik van: de rest van de kudde schaarde zich achter haar zoals bange kinderen die achter moeders rokken hangen. Dat heeft sindsdien de dynamiek in de kudde wel positief beinvloed.

*** kerstavond 2009. Sneeuw!
Er ligt al een kleine week sneeuw. De bak is bevroren. De paarden moeten heel voorzichtig lopen. Joya laat zien dat hij een ervaren paard is: hij loopt buiten alsof hij nooit anders doet dan in de sneeuw lopen, maar ondertussen geniet hij. Vidar kan zijn joligheid niet onderdrukken en loopt met zijn neus door de sneeuw te banjeren. Heerlijke buitenritten op Vidar's blote rug (lekker warm): met een vrolijk paardje door een prachtig wit Witteveens bos!
Hier zijn wat foto's van de paarden in de bak!

*** oktober 2009: voor een klant ben ik een paardje aan het verkopen. Ze heet Pluk en is 8 jaar. Ik hoop dat iemand interesse voor haar heeft, want ze is echt heel leuk. Beetje wantrouwend in het begin, heeft wat leiderschap en duidelijkheid nodig, maar goudeerlijk. Niet voor jonge kinderen dus, of voor echte beginners. (VERKOCHT)

*** september 2009: Misschien een beetje vroeg,
maar we hebben de zomerweide ingericht. Papa en mama, dank jullie wel! Het is mooi en praktisch geworden: vier paddocks met eigen doorgangen die uitkomen op een lang pad. De voordelen van het lange pad zijn dat we maar op ��n plek water hoeven neer te zetten. En dat de paarden lekker veel moeten lopen. Dat is goed voor ze. Ze maken er dankbaar gebruik van op deze mooie nazomerdagen.

*** september 2009: De winter komt eraan.
Vorig jaar heeft de kudde de winterpaddock helemaal stukgelopen. Resultaat: veel modder en buren die het zielig vonden. Ondanks de bult zand en de windsingel waar ze droge voeten konden hebben, zag het er haveloos uit. Dit jaar gaan we iets nieuws proberen: paddock paradijs. Het is een eenvoudig concept met hopelijk verregaande voordelen. Update: de stroken waar ze op liepen werden alsnog veel te modderig. Dus dat is niet geslaagd. Ligt aan ons land en niet aan het concept. Dit voorjaar laten we een schuilstal bouwen die groot genoeg is met een flink stenen plaatsje ervoor. Daar kunnen ze zomer en winter in. In de droge periode mogen ze dan ook op het landje en in de bak. In de natte periode gaat het landje dicht en de bak blijft open. Tijdens de vorstperiode gaat de bak dicht en het landje open. Kijken of dat werkt.

*** september 2009: Het is tijd
dat Vidar iets nieuws gaat leren: voor de kar lopen. Helaas heb ik nog nooit een paard ingereden voor de kar. Maar wie vraag je voor zoiets? Na wat rondvragen en rondzoeken kwam ik deze meiden tegen: Bells Arabians. Ze zijn nu een paar keer geweest en het gaat voorspoedig. Binnenkort dus: foto's van de paarden voor de sulky!

*** 15 augustus 2009: Parelli Playday was groot succes!
Nadat de mensen en paarden aangekomen waren zijn de paarden uitgeladen in verschillende weilandjes. Een hapje hooi en een kopje koffie later zijn we begonnen met de playday. De bak en het aangrenzende weiland stonden vol met uitdagende spelmaterialen. Zonder enige druk of prestatiedrang was iedereen leuk en geconcentreerd bezig met haar eigen paardje. Na de lunch was de keuze: een buitenrit of in de bak/weiland rijden. Ook dit deel is supergoed verlopen. We kunnen terugkijken op een geslaagde en inspirerende dag! Klik hier voor foto's!

*** 5 juli 2009: nieuw paardje: Vidar
Het gaat goed met Natuurlijk Paardleiden. Maar daardoor kwamen we eigenlijk steeds een paardje tekort. Of geen klanten meer aannemen of een nieuw paardje erbij. En dat is Vidar geworden. Het is een fjord van 5 jaar. Hij is nog jong en onervaren, maar in de basis zit alles erin. Hij schrikt niet snel, is knuffelig, laat zich makkelijk zadelen, is gewend aan de hoefsmid en is niet snel uit zijn evenwicht. Hij moet nog wel wat leren en vooral ervaring opdoen, maar dat kan hier! Hij loopt al mee in de lessen en hij is meteen meegeweest op een buitenrit van 2 uur! Bitloos en boomloos, wat nieuw is voor hem. Ik heb hem wel even aan een halstertouw meegenomen naast de fiets voor de zekerheid, want fjorden zijn sterk en een tikkeltje eigenwijs. Maar hij heeft het helemaal goed gedaan.

 

*** 25 mei 2009: de pony's hebben een nieuwe taak.

De laatste tijd krijg ik meer aanvragen voor kinderlessen. Leuk, maar ik heb twee pony's die nog nooit een zadeltje op hun rug hadden gehad. Na wat aanmoediging van Ingrid en mijn moeder besloot ik dat het tijd was om ze in te rijden! Grondwerk kenden ze al. Poetsen en halstertje omdoen was ook al geen probleem. Los bij me blijven en volgen zonder touw ging ook al goed. Ik had nog een heel klein ponyzadeltje en een heel klein singeltje. Eerst bij de ene pony en toen bij de andere pony: geen probleem. Toen hier twee ervaren ruitertjes kwamen vroeg ik of ze erop durfden te gaan zitten. Dat ging niet alleen heel goed, maar het was ook heel leuk.
Sindsdien zet ik ze in voor de kinderlessen, ook met onervaren ruitertjes. Ze hebben nog geen stap verkeerd gedaan. Ze lijken zelfs blij te zijn met hun nieuwe taak.

Ik ben heel trots op Julia en Charly!!


Dank jullie wel, Madelief en Roza!!

*** 9 mei 2009:
Buitenrit met 5 men- en 5 ruitercombinaties o.l.v. Jan Slinkman. Startpunt de Gelpenhoeve.
Ruim 25 km over alle soorten terrein met een pauze bij een meertje.

 

*** 23 maart 2009: Tane (13, vriendinnetje van ons) mist Karoussa.Ze heeft van alle foto's van Karoussa en Gigi een mooi filmje gemaakt. Klik maar op de foto hieronder!

 

*** 7 februari 2009: Weidelief is er! Ze is heel rustig haar nieuwe plek aan het verkennen. De pony's zitten als vliegen aan haar vastgeplakt. Ze hebben haar helemaal ingepikt en ze gaan overal waar zij gaat. Ze heeft ook al kennisgemaakt met Joya, die vanachter het muurtje van de schuilstal naar haar stond te gluren. Ze is heel sociaal en lief en rustig. Superpaardje!!

 

*** 1 februari 2009: verjaardagsvisite!

 

Karoussa en Gigi zijn naar het paardenbejaardentehuis. Daarom waren we op zoek naar een nieuw paard voor onszelf en de cursussen. We hebben een paard gevonden!

Weidelief! Een Rijnlands Trekpaard van 1000 kilo. Hier op de foto het voorste paard:

 

We stellen de andere paarden voor:

De twee mini-shetlanders Julia (17) en Charly (9), moeder en zoon. Zij staan in een weilandje bij ons huis. Ze hebben veel ruimte nodig anders breken ze uit. En dat is letterlijk bedoeld: uitbreken. Zelfs stroomdraden en gaas houden vooral Charly niet tegen. Nu staan ze in een "groot" weiland zonder stroom. Ze kunnen er makkelijk uit als ze zouden willen, maar ze hebben het er naar hun zin. Een paar keer in de week gaan we uit wandelen. Julia geniet er erg van, maar Charly wil graag gedragen worden. Helaas voor hem doe ik dat niet, dus af en toe gaat hij in de remmen. Dan heb je 300 kilo graniet aan de grond genageld staan. Alle natural horsemanship ten spijt ben ik wel eens de wanhoop nabij. Meestal gaat het goed. Ik maak geen oogcontact, besteed er geen aandacht aan, maar zet net genoeg druk op het halster om het onaangenaam te maken. Hij kan de druk weghalen door weer te gaan lopen. En binnen 10 seconden doet hij dat ook meestal. Meestal...

Inmiddels is hij na een paar maanden toe aan het grondwerk van Parelli level 2! Hoera! En Julia doet dapper mee met level 1, terwijl we met haar eigenlijk niets deden, omdat ze zo afwijzend was ("niet aan me komen!!"). Maar ze begint de aandacht en het leren leuk te vinden. Rustig aan: het zijn koudbloeden!

Julia is de kuddeleider! De kleinste van allemaal, maar het meest ervaren. Dat telt bij paarden.

Joya is een western getrainde arabier van 22 jaar. Hij heeft altijd veel op stal gestaan en hij geniet nu zichtbaar van het buitenleven. Buitenritten zijn zijn grote hobby. Hij is superlief en betrouwbaar. Toen hij net in de kudde stond, werd meteen duidelijk dat hij geen kuddegevoel heeft. Je kunt alle paarden om hem heen weghalen: hij wordt er niet warm of koud van. Iedereen gaat rennen: Joya staat te eten. Inmiddels heeft hij geleerd dat als hij buiten loopt met mij en een paard hinnikt dan naar hem, dat hij dan terug moet hinneken. Hij heeft altijd veel aandacht gekregen van merries, dus met deze kudde gaat het prima.

En: Weidelief met de nadruk op lief:

 

Dit is een foto van Misty, een Quarter-merrie, mijn ex-verzorgpaard in Aalsmeer.

NAAR BOVEN